Uzasadnienie
T. U. w trybie art. 154 § 1-6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.Dz.U. z 2012 r. poz. 270,zwane dalej p.p.s.a.) wniósł skargę na niewykonanie przez Prezydenta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 stycznia 2012r., sygn. akt I SAB/Wa 454/11. Skarżący wnosił o nałożenie na Prezydenta W. grzywny w wysokości 10 krotnego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia.
Prezydent W. podnosił, że ze względu na dużą ilość spraw z zakresu odszkodowań nie było możliwe wydanie decyzji w terminie do dnia 21 maja 2012 roku wyznaczonym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 5 stycznia 2012r. w sprawie sygn. akt I SAB/Wa 454/11.
Wyrokiem z dnia 5 stycznia 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku T. U. o ustalenie odszkodowania w odniesieniu do ¾ części nieruchomości stanowiącej gospodarstwo rolne położone w W. przy ul. [...], zapisanej w tabeli likwidacyjnej [...], o powierzchni [...] m2 – w terminie dwóch miesięcy od zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem. Stwierdził, że bezczynność Prezydenta W. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.
Zwrot akt do organu wraz z prawomocnym wyrokiem z dnia 5 stycznia 2012r. nastąpił w dniu 21 marca 2012 roku. Organ nie podjął żadnych czynności zmierzających do rozpoznania przedmiotowego wniosku w terminie oznaczonym w wyroku, tj. do dnia 21 maja 2012 roku.
Pismem z dnia 24 maja 2012r. T. U. wezwał organ do wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 stycznia 2012 roku.
Wobec niewykonania w/w wyroku przez organ T. U. pismem z dnia 3 lipca 2012r. złożył skargę na niewykonanie wyroku Sądu.
Prezydent W. w odpowiedzi na skargę wskazał, że ze względu na dużą ilość spraw z zakresu odszkodowań nie było możliwe wydanie decyzji w terminie do dnia 21 maja 2012 roku wyznaczonym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 5 stycznia 2012r. w sprawie sygn. akt I SAB/Wa 454/11.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Skarga jest zasadna.
Zgodnie z treścią art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 – dalej ppsa) w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
W przedmiotowej sprawie zwrot akt do organu wraz z prawomocnym wyrokiem z dnia 5 stycznia 2012r. nastąpił w dniu 21 marca 2012 roku. Organ nie podjął żadnych czynności zmierzających do rozpoznania przedmiotowego wniosku w terminie oznaczonym w wyroku, tj. do dnia 21 maja 2012 roku.
Niewykonanie wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność występuje w przypadku bezskutecznego upływu terminu, wyznaczonego przez sąd na wydanie aktu lub czynności. Ponadto, termin wyznaczony przez sąd administracyjny jest terminem dodatkowym w stosunku do ustawowego terminu, w jakim sprawa powinna być załatwiona, i z tego względu nie może ulec przedłużeniu w trybie art. 37 §2 kpa.
Niezakończenie w terminie do dnia 21 maja 2012 roku postępowania w sprawie przyznania odszkodowania w odniesieniu do ¾ części nieruchomości stanowiącej gospodarstwo rolne położone w W. przy ul. [...], zapisanej w tabeli likwidacyjnej [...], o powierzchni [...] m2 powoduje, że żądanie skarżącego o nałożenie grzywny znajduje materialno-prawną podstawę w art. 154 § 1 ppsa. Przepis ten umożliwia wniesienie skargi wraz z żądaniem wymierzenia grzywny organowi, który nie wykonuje wyroku sądu, a więc pozostaje w bezczynności po wyroku sądu uwzględniającym skargę na bezczynność lub po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności. Omawiany przepis ma charakter nie tylko dyscyplinujący, ale i restrykcyjny. Ustawodawca wskazał bowiem wyraźnie, że wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy, ale już po wniesieniu skargi, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi (art. 154 § 3 ppsa).
Należy przy tym wspomnieć, że w przedmiotowej sprawie organ w dacie zamknięcia rozprawy nie wykonał jeszcze wyroku sądu
Zgodnie z art. 154 § 6 ppsa sąd administracyjny wymierza grzywnę do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.
Miarkując wysokość grzywny, uwzględniając stopień winy organu, skomplikowanie sprawy Sąd uznał, że wystarczającą grzywną - stanowiącą skutek niewykonania wyroku będzie grzywna w wysokości 3000 zł.
Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 154 § 1 w związku z art. 154 § 6 ppsa orzekł jak w pkt 1 sentencji wyroku.
Sąd działając na podstawie art. 200 ppsa orzekł więc jak pkt 2 sentencji wyroku.