Uzasadnienie
Pismem z dnia 10 sierpnia 2007 r. J. Z. wniósł za pośrednictwem Prezydenta Miasta O. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na pisma Prezydenta Miasta O. z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] i z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] informujące o możliwości przeniesienia na skarżącego prawa własności lokalu mieszkalnego nr [...] położonego w budynku przy ul. [...] w O. wraz z przysługującym mu prawem do współużytkowania wieczystego ułamkowej części gruntu.
W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że wnioskiem z dnia 31 maja 2007 r. wystąpił do Urzędu Miasta w O. z żądaniem nabycia mieszkania zakładowego w trybie skorzystania z prawa pierwszeństwa w jego nabyciu w oparciu o przepisy ustawy z dnia 7 lipca 2005 r. o zmianie niektórych ustaw dotyczących nabywania własności nieruchomości (Dz. U. Nr 157, poz. 1315) oraz ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o zasadach zbywania mieszkań będących własnością przedsiębiorstw państwowych, niektórych spółek handlowych z udziałem Skarbu Państwa, państwowych osób prawnych oraz niektórych mieszkań będących własnością Skarbu Państwa (Dz. U. z 2001 r. Nr 4, poz. 24 ze zm.).
Natomiast Prezydent Miasta O. pismami z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] i z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] poinformował skarżącego, że sprzedaż przedmiotowego lokalu mieszkalnego może nastąpić wyłącznie w trybie i na zasadach określonych w ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jedn. Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.), bowiem powołane przez skarżącego przepisy nie mają zastosowania do mieszkań pozostających w dyspozycji komend wojewódzkich policji, przekazanych na własność jednostkom samorządu terytorialnego, z tego względu, że budynek, w którym usytuowany jest przedmiotowy lokal mieszkalny, stanowi własność Miasta O. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić, gdyż nie podlega kognicji sądów administracyjnych.
Sąd administracyjny, rozpoznając skargę, w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu.
Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Zaskarżone do Sądu pismo Prezydenta Miasta O. z dnia [...] lipca 2007 r. i poprzedzające je pismo z dnia [...] czerwca 2007 r. nie konkretyzuje żadnego stosunku administracyjnoprawnego i w żaden sposób nie rozstrzyga o prawach i obowiązkach strony. Pisma te są odpowiedzią na wniosek skarżącego o nabycie lokalu mieszkalnego i stanowią jedynie informację dla skarżącego, że przeniesienie prawa własności lokalu może nastąpić wyłącznie na podstawie ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Zaskarżonych pism nie można zatem uznać za czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z treści tego przepisu wynika, że wymienione akty i czynności muszą mieć charakter publicznoprawny. Treść powołanego przepisu wskazuje także, że akt lub czynność musi dotyczyć uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa.
Konieczne jest więc odniesienie takiego aktu i czynności do przepisu prawa powszechnie obowiązującego, który określa uprawnienia lub obowiązki. Oznacza to, że musi istnieć ścisły związek między przepisem prawa, który określa uprawnienie lub obowiązek, a aktem lub czynnością, która dotyczy takiego uprawnienia lub obowiązku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 września 2004 r., sygn. akt OSK 247/04).
Skoro zatem zaskarżone pisma Prezydenta Miasta nie stanowią czynności z zakresu administracji publicznej, to jako nie podlegające jurysdykcji administracyjnej, nie mogą być przedmiotem oceny przez sąd administracyjny.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.