Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20 lutego 2013 r. oddalił skargę B.C., J.O., B.G. i Z.F. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej.
W dniu 8 marca 2013 r. (data stempla pocztowego) skarżąca J.O. skierowała do Sądu wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 20 lutego 2013 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. W uzasadnieniu wniosku powołując się na podeszły wiek stwierdziła, że z powodu choroby i braku osoby, która mogłaby napisać przedmiotowy wniosek o sporządzenia uzasadnienia wyroku nieumyślnie nie dostosowała się do obowiązującego siedmiodniowego terminu, o którym dowiedziała się w dniu 8 marca 2013 r. w rozmowie telefonicznej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Stosownie do treści art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) powoływana dalej jako: "p.p.s.a.", uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin, we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego.
Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Przy ocenie braku winy przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy, przy uwzględnieniu uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem. O braku winy w uchybieniu terminu można zaś mówić jedynie wówczas, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu ma zatem charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wówczas, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wykaże, iż niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu.
Jak wynika z akt sprawy pismem z dnia 8 stycznia 2013 r. zawiadomiono skarżącą J.O. o rozprawie wyznaczonej na dzień 20 lutego 2013 r. W niniejszym zawiadomieniu, doręczonym skarżącej w dniu 14 stycznia 2013 r., pouczono, że uzasadnienie wyroku oddalającego skargę jest doręczane na wniosek strony złożony w terminie 7 dni od daty ogłoszenia wyroku. Zatem stwierdzić należy, że skarżąca, prawidłowo pouczona, miała świadomość konieczności złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku oddalającego skargę.
Jednocześnie stwierdzić należy, że skarżąca J.O. nie uprawdopodobniła, iż dochowała należytej staranności i dbałości o swoje interesy. Niewątpliwie bowiem podeszły wiek oraz powoływanie się na chorobę (nie potwierdzoną żadnymi dowodami) nie może uzasadniać stwierdzenia braku winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej polegającej na złożeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Zdaniem Sądu okoliczności wskazywane przez skarżącą nie stanowiły przeszkody do złożenia takiego wniosku w przewidzianym terminie przez inną osobę, którą skarżąca mogła się posłużyć. Złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie jest bowiem czynnością skomplikowaną i mogło być powierzone osobie trzeciej.
Mając powyższe na uwadze, zdaniem Sądu, skarżąca nie uprawdopodobniła w przekonujący sposób okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, jak tego wymaga art. 87 § 2 p.p.s.a., bowiem w sprawie nie nastąpiły zdarzenia tego typu, których nie była w stanie przezwyciężyć, nawet przy zachowaniu maksymalnej staranności, a które miały wpływ na uchybienie przez stronę terminowi do złożenia przedmiotowego wniosku.
W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.