Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 14 stycznia 2011 r., sygn. akt I SA/Wa 1479/10

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
sędzia WSA Bogdan Wolski przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 14 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu R. K.
Od orzeczenia
od postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 października 2010 r.
Sprawa
w sprawie ze skargi R. K. na postanowienie Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej

Sentencja

postanawia:

  1. odrzucić sprzeciw.

Uzasadnienie

Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 października 2010 r. odmówiono przyznania skarżącemu R. K. prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

Od powyższego postanowienia skarżący wniósł sprzeciw w dniu 25 października 2010 r. Sprzeciw nie został podpisany. Zarządzeniem z dnia 20 grudnia 2010 r. wezwano skarżącego do podpisania sprzeciwu, w terminie siedmiu dni, pod rygorem jego odrzucenia. Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 29 grudnia 2010 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

Stosownie do treści art. 259 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

Z akt sprawy wynika, iż skarżący nie uzupełnił braków formalnych sprzeciwu. Pisma z dnia 11 listopada 2010 r. i z dnia 3 stycznia 2011 r. nie są tożsame co do treści z pismem z dnia 25 października 2010 r., a wobec tego nie mogę być uznane nawet za odpis tego pisma.

Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 259 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 10 maja 2011 r., dokument z 11 października 2010 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.