Uzasadnienie
Pismem z dnia 7 lipca 2010 r. [...] P. [...] w K. sp. z o. o. wniosło skargę na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] utrzymujące w mocy własne postanowienie z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] podejmujące postępowanie zawieszone postanowieniem Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia [...] listopada 1995 r. nr [...] dotyczące stwierdzenia nabycia z mocy prawa, prawa użytkowania wieczystego [...] części gruntu nieruchomości położonego w Kielcach, obręb [...], oznaczonego jako działki nr [...] oraz nieodpłatnego nabycia prawa własności budynków i urządzeń położonych na tym gruncie.
W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia Ministra Infrastruktury z dnia [...] marca 2009 r. o podjęciu zawieszonego postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Instytucję wstrzymania wykonania aktu lub czynności można zastosować tylko wówczas, gdy dany akt lub czynność posiada atrybut wykonalności. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy bowiem akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. W przedmiotowej sprawie żądaniem wstrzymania wykonania zostało objęte postanowienie Ministra Infrastruktury o podjęciu zawieszonego postępowania administracyjnego.
Zatem nie ulega wątpliwości, że postanowienie objęte wnioskiem o wstrzymanie jest rozstrzygnięciem stricte procesowym, nie wymagającym, a wręcz nie nadającym się do wykonania. W literaturze zwraca się uwagę na fakt, iż nie kwalifikuje się do wykonania akt administracyjny rozstrzygający określone kwestie proceduralne w toku postępowania administracyjnego, a więc nie przyznający uprawnień i nie nakładający obowiązków, które wymagałyby wykonania. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony.
Zatem postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania administracyjnego nie nakłada obowiązków podlegających wykonaniu, a więc nie posiadając przymiotu wykonalności – węzła praw i obowiązków – nie może podlegać wstrzymaniu jego wykonanie.
Mając powyższe na uwadze Sąd, w oparciu o art. 61 § 3 a contrario ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.