Uzasadnienie
S. M. [...] z siedziba w W. oraz S. M. [...] z siedzibą w W. złożyły wnioski o dopuszczenie do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania.
Postanowienie zostało wydane w następującym stanie prawnym i faktycznym:
Orzeczeniem z dnia [...] sierpnia 1958r. Nr [...] Minister Rolnictwa stwierdził, że przedsiębiorstwo Z. w W. i należące do tej firmy stacje hodowlane objęte przymusowym zarządem państwowym, na podstawie zarządzenia Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych z dnia [...] listopada 1950r. w sprawie ustanowienia przymusowego zarządu państwowego, przeszło z mocy prawa, za wyjątkiem stacji hodowlanej w O., na własność Państwa z dniem [...] marca 1958r. Decyzja ta została wydana na podstawie art.2, art. 9 ust.2 oraz art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 25 lutego 1958r. o uregulowaniu stanu prawnego mienia pozostającego pod zarządem państwowym (dz. U. z 1958r., Nr 11,. Poz. 37).
Decyzja z dnia [...] listopada 2012r. Nr [...] Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi, po rozpatrzeniu wniosku C. Spółki Akcyjnej, stwierdził nieważność orzeczenia z dnia [...] sierpnia 1958r. w części dotyczących działek oznaczonych obecnie numerami: [...] położonych w W. Decyzja ta stała się ostateczną.
Pismem z dnia 22 czerwca 2015r. Prezydent W., reprezentując m. W. oraz wykonując zadania z zakresu administracji rządowej, wniósł o wznowienie postępowania zakończonego decyzja Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] listopada 2012r. Nr [...], podnosząc, że w sprawie zachodzi przesłanka z art. 145a § 1 k.p.a., z uwagi na wydanie przez Trybunał Konstytucyjny wyroku z dnia 12 maja 2015r. sygn. akt P 46/13.
Postanowienie z dnia [...] marca 2016r. nr [...], wydanym w oparciu o art. 145a § 1 w zw. z art. 150 § 1 k.p.a. Minister Rolnictw i Rozwoju Wsi wznowił postępowanie w sprawie zakończonej ostateczną decyzja Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] listopada 2012r. Nr [...]. Następnie decyzją z dnia [...] czerwca 2016r. Nr [...] Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi odmówił uchylenia swojej decyzji z dnia [...] listopada 2012r. Nr [...]. Kolejno, po rozpatrzeniu wniosku Prezydenta W., reprezentującego m. W. oraz wykonującego zadania z zakresu administracji rządowej, o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] czerwca 2016r., Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzją z dnia [...] sierpnia 2016r. [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Prezydenta m. W., reprezentującego m. W. oraz wykonującego zadania z zakresu administracji rządowej złożył skargę na ww. decyzję.
Sąd zważył, co następuje
Zgodnie z art. 33 § 1 p.p.s.a. osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. Natomiast zgodnie z art. 33 § 2 p.p.s.a. udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego, a także organizacja społeczna, o której mowa w art. 25 § 4, w sprawach innych osób, jeżeli sprawa dotyczy zakresu jej statutowej działalności. Postanowienie sąd wydaje na posiedzeniu niejawnym.
Podmioty wskazane w rozdzielnikach decyzji organu z adnotacją "do wiadomości" nie były stronami postępowania administracyjnego, decydują o tym bowiem przepisy prawa materialnego (vide: wyrok WSA z dnia 30.10.2008r., IV SA/Wa 1228/08, wyrok WSA z dnia 13.01.2011r. I SA/Wa 538/10).
S. M. [...] z siedzibą w W. oraz S. M. z siedzibą w W. złożyły wnioski o dopuszczenie do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania.
Stroną jak to określa art. 28 k.p.a. – jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie, albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. O tym czy określonemu podmiotowi przysługują uprawnienia strony rozstrzygają przepisy prawa materialnego, uczestniczenie zaś jakiejś osoby w postępowaniu administracyjnym samo przez się nie czyni z niej strony. Musi ona wykazać, że ma materialnoprawny interes uczestniczenia w tej sprawie. To dopiero daje jej legitymację strony.
W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego panuje zgodny pogląd, że mieć interes prawny w postępowaniu administracyjnym to tyle, co wskazać przepis prawa powszechnie obowiązującego, na którym składający wniosek opiera swoje żądanie. Przy tym interes prawny, którego istnienie warunkuje przyznanie przymiotu strony w sprawie, musi bezpośrednio dotyczyć sfery prawnej podmiotu.
Od tak pojmowanego interesu prawnego trzeba odróżnić interes faktyczny, to jest stan, w którym dana osoba wprawdzie jest bezpośrednio zainteresowana rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, nie może jednak tego zainteresowania poprzeć przepisami prawa powszechnie obowiązującego, mogącymi stanowić podstawę skutecznego żądania stosowanych czynności organu administracji.
Opierając się na wskazanej wykładni art. 28 k.p.a. należało stwierdzić, że S. M. [...] nie można przyznać przymiotu strony w niniejszym postępowaniu. Jak wynika z akt sprawy S. M. [...] jest posiadaczem działek nr [...]. Fakt bycia tylko posiadaczem ww. nieruchomości potwierdza też sama Spółdzielnia. Oznacza to, że interes S. ma jedynie charakter interesu faktycznego, który nie stanowi przesłanki do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania.
Identyczna stan prawny dotyczy S. M. [...] z siedzibą w W. S. ta nie posiada tytułu prawno-rzeczowego, do żadnej z działek objętych orzeczeniem Ministra Rolnictwa z dnia [...] sierpnia 1958r., Nr [...], jest tylko posiadaczem w zakresie części nieruchomości objętych przedmiotowym postępowaniem. Zatem S. M. [...] nie ma przymiotu uczestnika postępowania.
Mając powyższe na względzie Sąd orzekł jak na wstępie.