Uzasadnienie
Wnioskiem z dn. [...].VIII.05 r. Minister Kultury wystąpił o wszczęcie postępowania o odtworzenie akt sprawy - protokołu z posiedzenia Komisji Prawa [...] z dn. [...].II. 2001 r.
Z uzasadnienia wynika, że wnioskodawca weryfikując informację strony postępowania o braku przedmiotowego protokołu w aktach administracyjnych, stwierdził iż dokumentu tego w aktach nie ma.
Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił powyższy wniosek z następującym uzasadnieniem:
Postępowanie w razie zaginięcia lub zniszczenia akt normuje dział IX ustawy z dn. 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz. 1270).
Usytuowanie tego rodzaju postępowania w przepisach ustawy ppsa wskazuje, że chodzi o odtwarzanie akt sądowych własnych, które są aktami postępowania sądowo-administracyjnego. W aktach prowadzonych przez sąd administracyjny gromadzone są dokumenty pochodzące od sądu i stron, a związane z czynnościami podejmowanymi przez wojewódzki sąd administracyjny i przed tym sądem a ewentualnie także przez Naczelny Sąd Administracyjny i przed tym Sądem.
Regułą jest, że akta podlegają odtworzeniu niezależnie od tego, w jakich okolicznościach zostały zagubione lub zniszczone, a odtwarzaniem akt zajmuje się ten organ, który je prowadził a nie ten któremu zostały przekazane zanim zaginęły czy uległy zniszczeniu. W konsekwencji przyjmuje się, że nie podlegają odtworzeniu przez sąd administracyjny w trybie postępowania uregulowanego w dziale IX akta sprawy administracyjnej przekazywane sądowi przez organ administracji, nawet jeśli zaginą lub ulegną zniszczeniu razem z aktami postępowania sądowo-administracyjnego (tak Prawo o postęp. przed sądami administracyjnymi, Komentarz T. Woś, H. Krzysiak-Molczyk, M. Romańska, Wyd. Prawnicze Lex Nexis Warszawa 2005 r.).
Zgodnie z powyższym akta sprawy administracyjnej mogą być odtworzone tylko przez organ, który akta prowadził (przy zastosowaniu per analogiam przepisów działu IX p.s.a jak i art. 716-729 kpc).
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 64 § 3 w zw. z art. 58 § 1 pkt 1 powołanej wyżej ustawy należało orzec jak w sentencji.