Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] kwietnia 2011 r. ustanowiony z urzędu pełnomocnik strony skarżącej Z.P. i T.P. - radca prawny M.D. złożył wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Jednocześnie pełnomocnik złożył oświadczenie o nie otrzymaniu od skarżących wynagrodzenia ani zwrotu niezbędnych wydatków.
Wyrokiem z dnia 21 czerwca 2011r. sygn. akt I SA/Wa 1519/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Z.P. i T.P. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] maja 2010r. nr [...] w przedmiocie wywłaszczenia prawa własności nieruchomości i ustalenia odszkodowania. W tym samym dniu pełnomocnik skarżących złożył wniosek o uzupełnienie tegoż wyroku poprzez rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów pomocy prawnej udzielonej przez niego z urzędu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek jest zasadny.
Stosownie do treści art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270: z późn. zm. – dalej zwanej ppsa) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli Sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
W myśl przepisu art. 250 ppsa, wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Aktem prawnym regulującym powyższe zasady jest rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).
W myśl § 14 ust. 2 ww. rozporządzenia omawiane stawki są różnicowane wedle przedmiotu zaskarżenia. Wobec tego, iż w niniejszej sprawie skarga została wniesiona na decyzję wydaną w przedmiocie wywłaszczenia prawa własności nieruchomości i ustalenia odszkodowania, przyjąć należało dla wyliczenia kosztów zastępstwa procesowego stawkę minimalną określoną w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia, tj. 240 złotych.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 157 i art. 250 ppsa, w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit c i § 2 ust. 3 wyżej wskazanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości, orzekł jak w sentencji.