Uzasadnienie
Pismem z dnia 23 lipca 2012 r. adwokat A. W. działając w imieniu E. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] utrzymujące w mocy jego wcześniejsze postanowienie z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu wniosku o przyznanie odszkodowania za wydanie decyzji administracyjnej z dnia [...] lutego 1995 r. nr [...], w stosunku do której Minister Infrastruktury ostateczną decyzją z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] stwierdził, iż w części dotyczącej działki nr [...] została ona wydana z naruszeniem prawa oraz, że nie jest możliwe stwierdzenie nieważności tej decyzji z powodu nieodwracalnych skutków prawych.
W treści powyższej skargi jako stronę skarżącą wskazano również P. J., J. W., T. J., W. O., P. P. i K. P., w imieniu których miał działać skarżący E. J..
Wobec faktu, że do skargi zostało dołączone jedynie pełnomocnictwo procesowe udzielone przez E. J. adwokatowi A. W. oraz pełnomocnictwa udzielone E. J. przez P. J., J. W., T. J., P. P. i K. P., z który treści nie wynikało upoważnienie do reprezentowania ww. osób przed sądem administracyjnym, zarządzeniem z dnia 14 sierpnia 2012 r. wezwano pełnomocnika E. J. - adwokata A. W., do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictw procesowych upoważniających E. J. do reprezentowania pozostałych skarżących - pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie powyższe zostało odebrane w dniu 27 sierpnia 2012 r.
W dniu 3 września 2012 r. adwokat A. W. przesłał do Sądu pismo, w którym wskazał, że do akt sprawy zostały już złożone pełnomocnictwa upoważniające E. J. do podejmowania w imieniu P. J., J. W., T. J., P. P. i K. P. wszelkich działań w zakresie dochodzenia roszczeń dotyczących szkody wynikającej z wydania przez Wojewodę [...] decyzji z dnia [...] lutego 1995 r., a zatem również do reprezentowania przed sądem administracyjnym.
Jednocześnie A. W. wskazał, że cofa skargę W. O..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 – dalej zwaną ppsa), pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa.
W myśl art. 49 § 1 ppsa, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, zgodnie z którym skarga, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie, podlega odrzuceniu.
Skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie czyniła zadość wymaganiom formalnym, z uwagi na fakt, że zarówno adwokat A. W. jak i jego mocodawca E. J. wskazany jako pełnomocnik skarżących P. J., J. W., T. J., W. O., P. P. i K. P., nie przedstawili stosownych pełnomocnictw procesowych od tych osób.
Wobec powyższego zarządzeniem z dnia 14 sierpnia 2012 r. wezwano adwokata A. W. do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictw procesowych upoważniających E. J. do reprezentowania pozostałych skarżących przed sądem administracyjnym - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Z akt sprawy bezspornie wynika, że wymienione braki formalne nie zostały do chwili obecnej usunięte.
Z kolei z treści przedłożonych do akt pełnomocnictw nie można wywieść wniosku, aby osoby ich udzielające tj. P. J., J. W., T. J., P. P. i K. P. umocowali E. J. do reprezentowania ich w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Tymczasem pełnomocnictwo musi zawierać takie upoważnienie (art. 36 ppsa). Samo udzielenie pełnomocnictwa ogólnego do dochodzenia wszelkich praw jakie wynikają ze szkody powstałej w wyniku wydania decyzji administracyjnej, nie uzasadnia twierdzenia, że pełnomocnik jest należycie umocowany do działania w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Odnosząc się z kolei do skargi W. O., wskazać należy, że adwokat A. W. wnosząc skargę w imieniu tej osoby, nie przedstawił żadnego pełnomocnictwa procesowego, z którego wynikałoby, że on albo jego mocodawca są upoważnieni do reprezentowania tej osoby przed sądem administracyjnym. Pełnomocnictwo nie zostało również nadesłane w wykonaniu zarządzenia z dnia 14 sierpnia 2012 roku.
Powyższe oznacza zatem, że adwokat A. W. nie tylko nie był upoważniony do wniesienia skargi w imieniu W. O., ale również skutecznego jej cofnięcia.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz § 3 ppsa, Sąd postanowił jak w sentencji.