Uzasadnienie
Dziekan Wydziału [...] Akademii [...] w W. decyzją z dnia [...] października 2006 r., nr [...] na podstawie § 18 Regulaminu Studiów [...] skreślił M. S. z listy studentów z powodu niezaliczenia przez niego II roku studiów.
Od powyższej decyzji M. S. wniósł odwołanie do Rektora Akademii [...] w W., w którym zwrócił się o anulowanie skreślenia powołując się m. in. na stan zdrowia, który utrudnił mu terminowe zaliczenie egzaminów.
Rektor Akademii [...] w W. decyzją z dnia [...] listopada 2006 r., nr [...] utrzymał w mocy decyzję Dziekana Wydziału z dnia [...] października 2006 r.
Na powyższą decyzję M. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, którą uzupełnił pismem z dnia 18 czerwca 2007 r. Skarżący zaznaczył, że treść kwestionowanej decyzji wskazuje, że w sprawie nie przeprowadzono jakiegokolwiek postępowania wyjaśniającego. Decyzja nie zawiera niezbędnych elementów przewidzianych przez przepisy postępowania administracyjnego, w tym uzasadnienia i pouczenia o możliwości odwołania się. W piśmie z dnia 18 czerwca 2007 r. M. S. zarzucił organowi rażące naruszenie art. 107 kpa, art. 77 oraz art. 6, 7, 8, 9 i 11 kpa. Zarzucił ponadto, że uchybienia zawiera również rozstrzygnięcie wydane w pierwszej instancji.
W odpowiedzi na skargę Rektor Akademii [...] w W. wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu organ zauważył, że z treści skargi nie wynika, który z mających zastosowanie w sprawie przepisów ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. prawo o szkolnictwie wyższym oraz Statutu Akademii i Regulaminu Studiów zostały naruszone. Ponadto organ podkreślił, że powodem skreślenia M. S. z listy studentów na podstawie § 18 ust. 1 lit. c regulaminu studiów było niezaliczenie przez niego II roku studiów, gdyż nie spełnił warunków z § 12 ust. 2 regulaminu studiów, uzyskując oceny niedostateczne z części przedmiotów.
Odnosząc się do zarzutów skarżącego związanych z jego problemami zdrowotnymi Rektor wskazał na przypadki nieobecności na zajęciach i egzaminach, które nie mogły zostać usprawiedliwione. Przyznając fakt niezamieszczenia w zaskarżonej decyzji informacji o możliwości odwołania się w trybie skargi stwierdzono, że podyktowane to było wiedzą Rektora, że skarżący nie tylko wie o tej możliwości, gdyż wnosił już skargę w tym trybie, ale sam o tych prawach i zamiarze ich realizacji informował władze Akademii jeszcze przed wydaniem decyzji. Organ wyjaśnił również, że skoro jedyną formalną przyczyną skreślenia skarżącego z listy studentów wskazaną w decyzji Dziekana było niezaliczenie obowiązkowych egzaminów, to fakt ten jako bezsporny z oczywistych powodów znany był również skarżącemu i nie było potrzeby powtarzania tego w uzasadnieniu zaskarżonej do Sądu decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Skarga jest zasadna, bowiem zaskarżona decyzja narusza przepisy prawa procesowego w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co uzasadnia jej uchylenie.
Stosownie do treści art. 107 § 1 kpa decyzja administracyjna powinna zawierać oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie strony lub stron, powołanie postawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie, podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji. Ponadto decyzja w stosunku do której może być wniesione powództwo do sądu powszechnego lub skarga do sądu administracyjnego, powinna zawierać pouczenie o dopuszczalności wniesienia powództwa lub skargi. Zgodnie zaś z § 3 powołanego artykułu uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa.
Nie ulega wątpliwości, że w sprawie niniejszej wymagania te zostały naruszone. Wskazać należy, że omawiane przepisy zawierają wyliczenie podstawowych, niezbędnych składników decyzji administracyjnej. Jak słusznie zauważył skarżący decyzja Rektora Akademii [...] w W. z dnia [...] listopada 2006 r. nie zawiera większości z wymienionych wyżej elementów. Brak jest opisu stanu faktycznego sprawy, powołania podstawy prawnej, jej uzasadnienie ogranicza się jedynie do lakonicznego stwierdzenia, że organ prowadzący postępowanie odwoławcze po wnikliwym rozpatrzeniu i uwzględnieniu wszelkich okoliczności przychyla się do rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji. Decyzja nie zawiera również pouczenia o terminie i sposobie zaskarżenia rozstrzygnięcia, co w sprawie niniejszej nie wywołało jednak ujemnych skutków dla skarżącego, gdyż skarga została wniesiona przez niego do Sądu z zachowaniem terminu.
Przyjęta przez organ drugiej instancji forma decyzji narusza nie tylko powołany wyżej przepis art. 107 § 1 kpa, ale również zasady ogólne kodeksu postępowania administracyjnego, w szczególności zasadę pogłębienia zaufania obywateli do organów państwa wyrażoną w art. 8 kpa, zasadę udzielania informacji wyrażoną w art. 9 kpa, oraz zasadę wyjaśnienia stronie zasadności rozstrzygnięcia wyrażoną w art. 11 kpa.
Stwierdzić należy, że tak skonstruowane uzasadnienie decyzji nie pozwalało Sądowi również na dokonanie oceny, czy zasadnie organ odwoławczy przyjął, iż decyzja pierwszoinstancyjna jest zgodna z prawem.
W powyższej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że decyzja Rektora Akademii [...] w W. z dnia [...] listopada 2006 r. narusza przepisy kodeksu postępowania administracyjnego, w szczególności art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 1 i 3 w sposób, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Z podniesionych względów zaskarżona decyzja została uchylona, bowiem koniecznym stało się ponowne przeprowadzenie postępowania administracyjnego zgodnego z zasadami wynikającymi z przepisów kodeksu postępowania administracyjnego.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 145 § 1 pkt.1 lit. c i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji wyroku.