Uzasadnienie
Pismem z dnia 26 lutego 2016 r. A. G., reprezentowana przez radcę prawnego K. W., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez Prezydenta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 września 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 521/15.
W uzasadnieniu skargi podniesiono, że Prezydent [...] mimo sądowego zobowiązania do rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] nr hip. [...] oraz wezwania skarżącej z dnia 1 lutego 2016 r. do wykonania powołanego wyroku nie wydał w sprawie decyzji. Wobec czego skarżąca wniosła o wymierzenie organowi grzywny.
W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wniósł o oddalenie skargi wskazując, że pismem z dnia [...] października 2016 r. strona została poinformowana o przyczynach niedotrzymania terminu wyznaczonego w art. 35 § 3 k.p.a.
Z powołanego przez organ pisma z dnia [...] października 2016 r. wynika, iż ze względu na złożony charakter postępowania oraz dużą ilość spraw z zakresu odszkodowań nie było możliwe rozpatrzenie wniosku o odszkodowanie za przedmiotową nieruchomość, w terminie określonym w art. 35 § 3 k.p.a. Przy czym organ poinformował, że przewidywany termin wydania decyzji w sprawie to [...] grudnia 2016 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga jest uzasadniona.
Przedmiotowa skarga została złożona w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej p.p.s.a.). Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
Z powołanego art. 154 § 1 p.p.s.a. wynikają zatem dwie przesłanki, które muszą być spełnione łącznie, aby sąd administracyjny mógł organowi administracji publicznej wymierzyć grzywnę. Po pierwsze, organ musi pozostawać w bezczynności po wyroku uwzględniającym skargę na podstawie art. 149 p.p.s.a. i zobowiązującym organ do wydania w określonym terminie stosownego aktu lub dokonania czynności. Po drugie, strona przed wniesieniem skargi musi wystąpić do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku.
W rozpoznawanej sprawie – w ocenie Sądu - obie wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione.
Z analizy akt sprawy wynika, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 16 września 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 521/15, uwzględnił skargę skarżącej i zobowiązał organ do rozpoznania wniosku z dnia 21 grudnia 2005 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] nr hip. [...] w części dotyczącej powierzchni [...] m² - w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Zakreślony przez Sąd powołanym wyrokiem termin do wydania decyzji upłynął w dniu 25 stycznia 2016 r.
Pomimo upływu zakreślonego terminu, Prezydent [...] nie wykonał powołanego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 września 2015 r.
Stosownie do art. 154 § 6 p.p.s.a. grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.
W przedstawionych okolicznościach sprawy - biorąc pod uwagę długość przekroczenia wyznaczonego przez Sąd terminu na załatwienie sprawy oraz to, że Prezydent [...] nie poczynił czynności bezpośrednio zmierzających do rozpoznania wniosku odszkodowawczego Sąd uznał, iż grzywna w wysokości 1.000,00 zł jest adekwatną sankcją dla Prezydenta [...] za niewykonanie w/w wyroku.
Jednocześnie rozpoznając sprawę stosownie do treści art. 154 § 2 p.p.s.a. Sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. O rażącym naruszeniu prawa można mówić, gdy zwłoka w załatwieniu sprawy jest znaczna i jest efektem działań (zaniechań) organów, które można zinterpretować jako unikanie podejmowania rozstrzygnięcia, bądź lekceważenie praw stron domagających się czynności organu, które to czynności organ prowadzi w sposób nieefektywny, poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu, bądź wykonywanie czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny (por. wyrok NSA z 23 października 2013 r., sygn. akt I OSK 1181/13). Sytuacja taka zaszła w przedmiotowej sprawie.
W ocenie Sądu bezczynność organu po wydaniu wyroku z dnia 16 września 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 521/15, miała charakter rażącego naruszenia prawa. Za takim stanowiskiem Sądu przemawia długość trwającego postępowania, gdyż zwłoka Prezydenta [...] w wykonaniu wyroku wynosi ponad 9 miesięcy, oraz to, że organ po otrzymaniu prawomocnego wyroku Sądu z dnia 16 września 2015 r. wraz z aktami administracyjnymi sprawy nie podjął żadnych działań zmierzających do załatwienia wniosku odszkodowawczego - i to pomimo wezwania przez skarżącą do wykonania wyroku oraz złożenia do Sądu przedmiotowej skargi z dnia 26 lutego 2016 r. Jednocześnie zauważyć należy, że z punktu widzenia zasady praworządności, która ze swej istoty stanowi o działaniu zgodnym z prawem, nie do zaakceptowania jest sytuacja, w której wyrok Sądu nie jest wykonywany.
Z tych względów Sąd, na podstawie art. 154 § 1, § 2, § 6 p.p.s.a. w zw. z art. 119 pkt 2 i art. 120 ustawy (pkt 1 i 2 wyroku) orzekł, jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 205 § 2 w zw. z art. 200 p.p.s.a.