Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2007 r., nr [...] na zasadzie art. 134 kpa stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] maja 2007 r., nr [...].
W uzasadnieniu postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wskazało, że Prezydent. W. decyzją z dnia [...] maja 2007 r. orzekł o zmianie decyzji z dnia [...] października 2006 r., nr [...]. Decyzja z dnia [...] maja 2007 r. doręczona została M.K. w dniu 25 czerwca 2007 r. Termin do złożenia odwołania określony w art. 129 § 2 kpa upłynął zatem w dniu 9 lipca 2007 r. Odwołanie zostało natomiast nadane listem poleconym w Urzędzie Pocztowym W. 157 w dniu 11 lipca 2007 r. Wskazany w powołanym art. 129 § 2 kpa termin został więc przekroczony.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. zaznaczyło, że termin do złożenia odwołania jest terminem zawitym. Czynność procesowa dokonana po upływie takiego terminu jest z mocy prawa bezskuteczna i to bez względu na przyczyny spóźnienia. Z istoty tego terminu wynika, że nigdy nie może on być przedłużany. Zakaz ten dotyczy zarówno stron, jak i organów prowadzących postępowanie administracyjne.
Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła M.K. podnosząc, że odwołanie zostało przez nią wniesione ostatniego dnia terminu, nie zaś po jego upływie. W ocenie skarżącej czternastodniowy termin określony w art. 129 § 2 kpa oznacza wyłączenie dni ustawowo wolnych od pracy. M.K. zaznaczyła ponadto, że jej odwołanie dotyczyło decyzji nr [...], która zdaniem skarżącej powinna zostać uchylona.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję (postanowienie) z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji (postanowienia). Ponadto sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
W ocenie Sądu skarga nie jest zasadna, bowiem zaskarżone postanowienie z dnia [...] sierpnia 2007 r. nie narusza prawa.
Na wstępie podkreślić należy, że warunkiem skuteczności czynności procesowej – wniesienia odwołania - jest zachowanie ustawowego terminu do jej dokonania. Uchybienie ustawowego terminu powoduje bezskuteczność odwołania, czego następstwem jest ostateczność decyzji.
Zgodnie natomiast z art. 129 § 1 kpa odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego, za pośrednictwem organu, który wydał decyzję. Termin do wniesienia odwołania wynosi czternaście dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie – od dnia jej ogłoszenia stronie (art. 129 § 2 kpa).
Organ odwoławczy obowiązany jest w postępowaniu wstępnym zbadać, czy odwołanie wniesione zostało w terminie przewidzianym w art. 129 § 2 kpa. Jeżeli organ stwierdzi, że odwołanie wniesione zostało z uchybieniem terminu, wydaje wówczas postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania, stosownie do treści art. 134 kpa. Zgodnie z tym przepisem organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.
Ze zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego wynika, że decyzja Prezydenta W. z dnia [...] maja 2007 r. została doręczona M.K. w dniu 25 czerwca 2007 r. Termin do wniesienia odwołania upływał zatem – jak słusznie zauważył organ odwoławczy - w dniu 9 lipca 2007 r. Odwołanie wniesione zaś zostało dopiero w dniu 11 lipca 2007 r., a więc z przekroczeniem czternastodniowego terminu określonego w art. 129 § 2 kpa. Zasadnie zatem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. przyjęło, że w przedmiotowej sprawie nastąpiło uchybienie terminu do wniesienia odwołania, co skutkowało z kolei wydaniem postanowienia na mocy art. 134 kpa o stwierdzeniu wniesienia odwołania z uchybieniem terminu. Podkreślić trzeba, że nawet nieznaczne przekroczenie obowiązującego terminu stanowi jego uchybienie i obliguje organ odwoławczy do wydania postanowienia na podstawie powołanego przepisu art. 134 kpa.
Zauważyć również należy, że wnosząc odwołanie skarżąca nie wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu wraz z uprawdopodobnieniem, że uchybienie nastąpiło bez jej winy (art. 58 § 1 kpa).
Dodatkowo wskazać trzeba, że czternastodniowy termin do wniesienia odwołania, określony w art. 129 § 2 kpa oznacza czternaście kolejnych, następujących po sobie dni i rozpoczyna swój bieg następnego dnia po dniu, w którym nastąpiło doręczenie lub ogłoszenie decyzji stronie. Upływ ostatniego czternastego dnia uważa się za koniec terminu (art. 57 § 1 kpa). Jedynie w przypadku, gdy koniec danego terminu przypada na dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się najbliższy następny dzień powszedni. Bezzasadne są zatem podnoszone przez skarżącą twierdzenia, że czternastodniowy termin określony w art. 129 § 2 kpa oznacza wyłączenie dni ustawowo wolnych od pracy.
Nadmienić również należy, że przedmiotem oceny w rozpoznawanej sprawie jest zgodność z prawem zaskarżonego postanowienia, nie zaś prawidłowość decyzji z dnia [...] maja 2007 r. W ocenie Sądu zaskarżone postanowienie wydane zostało bez naruszenia przepisów postępowania administracyjnego.
W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.