Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem nr [...] z dnia [...] sierpnia 2004 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., po rozpatrzeniu zażalenia U. S. na postanowienia Burmistrza [...] nr [...] z dnia [...] lipca 2004 r., utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że Burmistrz [...] postanowieniem z dnia [...] lipca 2004 r. uznał się niewłaściwym do rozpoznania skargi U. S. na Dyrektora Zespołu Szkół w [...] i przekazał sprawę do rozpoznania Radzie Miejskiej w [...].
U. S. na to postanowienie złożyła zażalenie stwierdzając, że zgodnie z art. 34a ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (t.j. Dz. U. z 1996 r., Nr 67, poz. 329) do załatwienia sprawy zobowiązany jest Burmistrz.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że powołany w zażaleniu przepis art. 34a ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty dotyczy nadzoru sprawowanego przez organ prowadzący szkołę nad działalnością szkoły w zakresie spraw finansowych i administracyjnych, a w szczególności przestrzegania przepisów dotyczących organizacji pracy szkoły i placówki w tym zakresie.
W myśl art. 3 pkt 5 ustawy o systemie oświaty przez organ prowadzący szkołę lub placówkę - należy rozumieć ministra, jednostkę samorządu terytorialnego, inne osoby prawne i fizyczne.
Organ odwoławczy powołał przepis art. 299 pkt 3 kpa, który stanowi, że jeżeli przepis szczególny nie określa innych organów właściwych do rozpatrywania skarg, organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej zadań lub działalności wójta (burmistrza lub prezydenta miasta) i kierowników gminnych jednostek organizacyjnych, jest rada gminy.
Z kolei zgodnie z art. 65 § 1 kpa, jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, powinien niezwłocznie przekazać je do organu właściwego, zawiadamiając o tym wnoszącego podanie. Dlatego zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, Burmistrz prawidłowo orzekł o przekazaniu skargi U. S. do rozpoznania Radzie Miasta w [...].
Na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła U. S. Skarżąca wskazała, że złożona skarga do Burmistrza [...] dotyczyła licznych nadużyć dyrekcji szkoły. Zarzuciła, że brak jest podstaw do przekazania jej skargi Radzie Miejskiej, która nie jest organem właściwym do rozpoznania sprawy.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i wskazał, że w myśl przepisów ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (t.j. Dz. U. z 1996 r., Nr 67, poz. 321 z późn. zm.) organ prowadzący szkołę lub placówkę sprawuje nadzór nad jej działalnością w zakresie spraw finansowych i administracyjnych, z uwzględnieniem odrębnych przepisów.
W zakresie podnoszonym w skardze przez U. S właściwy jest kurator oświaty. Wynika to z przepisu art. 31 pkt 1 ustawy o systemie oświaty.
Z kolei zgodnie z art. 33 ust. 1 ustawy nadzór pedagogiczny polega m,in. na ocenianiu stanu i warunków działalności dydaktycznej, wychowawczej i opiekuńczej szkół, placówek i nauczycieli, oraz analizowaniu i ocenianiu efektów działalności dydaktycznej, wychowawczej i opiekuńczej oraz innej działalności statutowej szkół i placówek. W myśl ust. 2 w tym zakresie nadzorowi podlega w szczególności zgodność zatrudniania nauczycieli z wymaganymi kwalifikacjami, realizacja podstaw programowych i ramowych planów nauczania, przestrzeganie zasad oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów oraz przeprowadzania egzaminów, a także przestrzeganie przepisów dotyczących obowiązku szkolnego oraz obowiązku nauki, przestrzeganie statutu szkoły lub placówki.
Zdaniem organu kwestie dotyczące stosowania statutu szkoły, jego prawidłowość, sprawy dotyczące zatrudniania i zwalniania nauczycieli będą rozpoznane w postępowaniu przed kuratorem oświaty. Dlatego Kolegium podtrzymało stanowisko, że organem właściwym do rozpoznania skargi dotyczącej zadań lub działalności kierowników gminnych jednostek organizacyjnych, jest rada gminy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga nie mogła być uwzględniona.
Należy podkreślić, że pismo skarżącej z dnia 2 lipca 2004 r. skierowane do Burmistrza Miasta i Gminy [...] było skargą obywatelską w rozumieniu działu VIII kodeksu postępowania administracyjnego na niewłaściwe postępowanie dyrektora Zespołu Szkół w [...] w toku prac nad projektem Statutu Zespołu Szkół, Regulaminu Prac oraz Regulaminu Pedagogicznego i ich uchwalenie z naruszeniem prawa. Przepisy o postępowaniu skargowo-wnioskowym zamieszczone w dziale VIII kodeksu postępowania administracyjnego nie mają zastosowania do postępowania sądowoadministracyjnego.
Zgodnie z treścią art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty i czynności określone w tym przepisie. W regulacji tego przepisu nie mieszczą się skargi na akty o charakterze wewnętrznie obowiązującym, jakimi są statuty. Wprawdzie w art. 3 § 2 pkt 2 i 3 kpa mowa jest o postanowieniach jednakże dotyczy to postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym lub egzekucyjnym.
Kwestia przedstawiona w piśmie skarżącej z dnia 2 lipca 2004 r. nie jest indywidualną sprawą z zakresu administracji publicznej w rozumieniu przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Oznacza to, że nie było w tej sprawie podstaw prawnych do wydania postanowienia w trybie art. 65 § 1 kpa, gdyż miarodajny w tym zakresie jest art. 231 kpa. Przepis ten głosi, że organ, który skargę otrzymał, obowiązany jest niezwłocznie, nie później niż w terminie 7 dni, przekazać ją właściwemu organowi, zawiadamiając również o tym skarżącego, albo wskazać mu właściwy organ.
Kwestie przestrzegania statutu szkoły, niewłaściwego, zdaniem skarżącej, postępowania dyrektora szkoły nie podlegają kognicji sądu administracyjnego. Jest to sprawa mieszcząca się w zakresie nadzoru pedagogicznego, stosownie do treści art. 33 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 1996 r., Nr 67, poz. 329 z późn. zm.). Właściwy do rozpatrywania skarg w tym zakresie jest organ prowadzący nadzór pedagogiczny nad szkołą.
Wobec faktu, że w świetle powyższych wywodów niedopuszczalne jest wniesienie skargi do sądu administracyjnego, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Podkreślić należy, że błędem organów administracyjnych było uruchomienie w tej sprawie postępowania administracyjnego i wadliwym było pouczenie skarżącej o prawnie do złożenia zażalenia, a następnie o prawie do złożenia skargi do sądu administracyjnego.