Uzasadnienie
Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa decyzją z dnia [...] czerwca 2004 r., nr [...], po rozpatrzeniu odwołania Prezydenta Miasta L. utrzymała w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2004 r., nr [...], w sprawie odmowy stwierdzenia nieodpłatnego nabycia z mocy prawa z dniem 27 maja 1990 r. przez gminę Miasto L. prawa własności części nieruchomości położonej w L. przy ul. [...] w obrębie [...], oznaczonej jako działka nr [...], uregulowanej w księdze wieczystej [...] i opisanej w karcie inwentaryzacyjnej nr [...].
Z ustaleń organu odwoławczego wynika, że decyzja Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2004 r. wydana została na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz. U. Nr 32, poz. 191. ze zm.).
Wojewoda uznał, że przedmiot postępowania powinien być określony w oparciu o stan faktyczny i prawny nieruchomości istniejący w dniu 27 maja 1990 r., tj. w dniu wejścia w życie ustawy z dnia 10 maja 1990 r. ze szczególnym uwzględnieniem jej ewidencyjnego oznaczenia. W karcie inwentaryzacyjnej nr [...] stanowiącej integralną część decyzji ujęta jest nieruchomość oznaczona jako działka nr [...] o powierzchni [...] m² w obrębie [...] z adnotacją, że według stanu na dzień 27 maja 1990 r. stanowiła ona część działki nr [...]. Zapis ten przesądza, że przedmiotowa działka powstała po wejściu w życie ustawy komunalizacyjnej. Oznacza to, że w dniu 27 maja 1990 r. przedmiotowa nieruchomość oznaczona jako działka [...] o powierzchni [...] m² nie istniała. W tym dniu istniała inna nieruchomość oznaczona jako działka nr [...].
Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa uznała, że wbrew twierdzeniom odwołania fakt, że działka nr [...] powstała po dniu 27 maja 1990 r. wyłącza możliwość jej komunalizacji na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy z 10 maja 1990 r. Ewentualne doprowadzenie do zgodności wpisów w księgach wieczystych z rzeczywistym stanem sprawy należy do postępowania przed właściwym sądem powszechnym a nie w postępowaniu administracyjnym. Organ odwoławczy nie jest związany innymi swoimi orzeczeniami podjętymi w innych stanach faktycznych i prawnych. Ostateczne decyzje wojewodów stwierdzające nabycie prawa własności nieruchomości z dniem 27 maja 1990 r. przez właściwą jednostkę samorządu terytorialnego – jako wyjątek od zasady umownego przekazywania prawa własności mienia – stanowią szczególną ustawową podstawę dokonywania wpisów w księgach wieczystych.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Miasto L. wniosło uchylenie decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2004 r. i Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z [...] czerwca 2004 r. zarzucając im naruszenie art. 5 ust. 1 ustawy z 10 maja 1990 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnych i ustawę o pracownikach samorządowych. Sporna nieruchomość w dniu 27 maja 1990 r stanowiła część większej nieruchomości wykorzystywanej przez Przedsiębiorstwo [...] bez tytułu prawnego. Takie nieruchomości w dniu 27 maja 1990 r. należały do terenowego organu administracji państwowej stopnia podstawowego i dlatego z mocy prawa podlegają komunalizacji. Fakt, że działka nr [...] została wydzielona po dniu 27 maja 1990 r. z innej nieruchomości nie może mieć wpływu na komunalizację z mocy prawa, gdyż całość terenu użytkowanego przez Przedsiębiorstwo [...] podlega komunalizacji.
Całość dokumentacji inwentaryzacyjnej została przekazana Wojewodzie [...] w dniu [...] września 2002 r. O komunalizacji mienia decyduje stan prawny oraz faktyczny istniejący w dniu 27 maja 1990 r., tzn. należało ustalić, czy dany teren był własnością Skarbu Państwa oraz czy należał w tym dniu do terenowych organów administracji stopnia podstawowego. Taka sytuacja występuje w niniejszej sprawie.
Odpowiadając na skargę Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa wniosła o jej oddalenie podtrzymując argumenty przedstawione w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga jest uzasadniona.
Jedynym argumentem, jaki organy powołały dla uzasadnienia swoich decyzji jest to, że przedmiotowa działka nr [...] została utworzona dopiero po dniu 27 maja 1990 r., zaś w tej dacie była częścią innej nieruchomości i nie mogła podlegać komunalizacji na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy z 10 maja 1990 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych. Takie stanowisko należy uznać za błędne. Powyższa ustawa, a w szczególności uregulowania zawarte w jej rozdziale 2 dotyczącym nabycia mienia komunalnego, nie zawierają żadnego w tym względzie ograniczenia. Przepisy te nie wyłączają komunalizacji w stosunku do części nieruchomości, o ile spełnione są przesłanki w nich określone. Słusznie więc zarzuca skarżący naruszenie art. 5 ust. 1 ustawy z 10 maja 1990 r. Rzeczą organów było zbadanie, czy przedmiotowa nieruchomość spełnia przesłanki komunalizacji określone w art. 5 ust. 1 pkt 1 powołanej ustawy, a więc czy w dniu 27 maja 1990 r. była własnością Skarbu Państwa i czy należała w tym dniu do terenowych organów administracji państwowej stopnia podstawowego.
Organy w ogóle tych przesłanek w odniesieniu do komunalizowanej nieruchomości nie badały. Z tych względów zaskarżone decyzje naruszają prawo materialne, a naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy. Dlatego Sąd uchylił wydane w sprawie decyzje. Podobne stanowisko przedstawił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 8 kwietnia 2004 r., sygn. I S.A. 522/03 (niepubl.) i skład orzekający w niniejszej sprawie pogląd ten podziela.
W związku z powyższym Sąd orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).