Uzasadnienie
W następstwie wniesionej skargi I. O. nadesłała do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. W oświadczeniu złożonym na urzędowym formularzu wnioskodawczyni wyjaśniła, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z [...]. I. O. ujawniła, że posiada majątek w postaci mieszkania o powierzchni [...] m2, ponadto wskazała, że uzyskuje dochód z tytułu umowy zlecenia w wysokości [...] zł (netto jest to kwota [...] zł). Wskazała, że średnie wydatki na opłaty mieszkaniowe kształtują się w wysokości [...] zł miesięcznie. Pozostała część dochodu musi wystarczyć na życie. Wskazać należy, że zgromadzona w aktach sprawy dokumentacja potwierdza dane ujawnione przez stronę we wniosku.
Rozpatrując złożony przez I. O. wniosek wskazać należy, że stosownie do treści art. 245 § 1 - 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – dalej jako p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 1 i 2).
Mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy uznać należy, że skarżąca wykazała, iż znajduje się w sytuacji materialnej kwalifikującej ją do przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Skoro źródłem dochodu skarżącej jest wyłącznie ujawniony dochód, to uznać należy, że jej sytuacja majątkowa pozwala na przyjęcie, że nie jest ona w stanie – bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla własnego utrzymania - ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika.
W tej sytuacji w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji postanowienia.