Uzasadnienie
S. A. wniósł w dniu [...] czerwca 2004 r. – za pośrednictwem Prezydenta Miasta W. – skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezydenta Miasta W. w przedmiocie sprzedaży garażu.
Przy piśmie z dnia [...] czerwca 2004 r. Urząd Miasta W. przekazał Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie skargę S. A. Wezwaniami z dnia 12 lipca i 30 września 2004 r. Sąd zobowiązał Prezydenta Miasta W. do udzielenia odpowiedzi na w/w skargę oraz nadesłania akt sprawy.
Wnioskiem z dnia 14 października 2004 r. (data stempla pocztowego) S. A. wystąpił o wymierzenie grzywny Prezydentowi Miasta W., z uwagi na niewykonanie obowiązków określonych w art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w sprawie ze skargi S. A. na bezczynność Prezydenta Miasta W. w przedmiocie sprzedaży garażu – (sygn. akt I SAB/Wa 170/04).
Pismem z dnia 22 października 2004 r. Prezydent Miasta W. udzielił odpowiedzi na skargę S. A. oraz załączył akta sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni.
Zgodnie z art. 55 § 1 powołanej ustawy w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny.
Wymierzenie grzywny jest środkiem dyscyplinującym, mającym na celu doprowadzenie do wykonania przez organ ciążącego na nim obowiązku procesowego. Dopełnienie tego obowiązku, choćby z uchybieniem terminu, czyni postępowanie w przedmiocie wymierzenia grzywny bezprzedmiotowym. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie.
Z tych względów Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 powołanej ustawy orzekł, jak w sentencji.