Uzasadnienie
G. K. – reprezentowana przez adwokata K. U. w dniu 29 września 2004 r. (data stempla pocztowego) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] sierpnia 2004 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2003 r., nr [...] stwierdzającą, że nieruchomość oznaczona w ewidencji gruntów miasta K. (obręb [...]), jako działka nr [...] o powierzchni [...] ha, zajęta pod ul. [...], będąca w dniu [...] grudnia 1998 r. własnością G. K. i pozostająca we władaniu Gminy K., stała się z dniem 1 stycznia 1999 r. z mocy prawa własnością Gminy K. Zaskarżona decyzja z dnia [...] sierpnia 2004 r. została doręczona pełnomocnikowi skarżącej – adwokatowi K. U. w dniu 24 sierpnia 2004 r., co wynika z pokwitowania na zwrotnym potwierdzeniu odbioru decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do treści przepisu art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżącej – adwokatowi K. U. w dniu 24 sierpnia 2004 r., zatem termin do wniesienia skargi na nią upłynął w dniu 23 września 2004 r. Natomiast skarga została wniesiona dopiero w dniu 29 września 2004 r., a więc po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia.
Z tych względów Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz § 3 powołanej ustawy orzekł, jak w sentencji.