Uzasadnienie
Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] maja 2004 r., nr [...], oddalił zarzuty B. D., W. W., J. Z. i M. W. w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Jako podstawę prawną decyzji organ powołał art. 34 § 1 w związku z art. 17 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2002 r. Nr 110, poz. 968 ze zm.).
Uzasadniając decyzję Wojewoda [...] wskazał, że decyzją z dnia [...] września 2003 r., nr [...], zezwolił na niezwłoczne zajęcie nieruchomości położonej w J., oznaczonej jako działki nr [...] i [...] z obrębu [...] oraz działki nr [...] i [...] z obrębu [...], nadaniu tej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności i zobowiązaniu dotychczasowych właścicieli do niezwłocznego wydania nieruchomości. Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] stycznia 2004 r. utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2003 r.
Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad pismem z dnia [...] września 2003 r. wezwał zobowiązanych do wydania nieruchomości. W dniu [...] października 2003 r. i [...] listopada 2003 r. wierzyciel – Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad wystąpił o przeprowadzenie postępowania egzekucyjnego. Wojewoda [...] jako organ egzekucyjny wyznaczył egzekutora, który w dniu [...] i [...] kwietnia 2004 r. wręczył zobowiązanym tytuły wykonawcze. Pismami z dnia [...] i [...] kwietnia 2004 r. zobowiązani wnieśli zarzuty w sprawie postępowania egzekucyjnego podnosząc, że tytuł wykonawczy nie zawiera klauzuli organu egzekucyjnego o skierowaniu tytułu do egzekucji, nie było uprzedniego doręczenia upomnienia z wezwaniem do wykonania obowiązku a ponadto tytuł został wystawiony przez organ nieuprawniony Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad, zamiast przez Wojewodę [...].
W pismach z dnia [...] i [...] kwietnia 2004 r. wierzyciel przedstawił swoje stanowisko w sprawie zarzutów podnosząc, że w piśmie z dnia [...] września 2003 r., doręczonym zobowiązanym zawarł upomnienie. Według wierzyciela tytuł wykonawczy został wystawiony prawidłowo.
Zarzut dotyczący braku klauzuli organu egzekucyjnego jest bezzasadny. Wojewoda [...] uznając, że tytuł wykonawczy wystawiony został prawidłowo postanowieniem z [...] kwietnia 2004 r. wezwał zobowiązanych do wykonania obowiązku. Klauzulę organu egzekucyjnego o skierowaniu tytułu do egzekucji administracyjnej zastąpiło to postanowienie wydane w trybie art. 143 § 1 pkt 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Zarzut niedopełnienia obowiązku doręczenia upomnienia jest również niezasadny. Upomnienie i dowód jego doręczenia był załącznikiem do tytułu wykonawczego. Upomnienie zostało prawidłowo doręczone, o czym świadczą zwrotne potwierdzenia odbioru.
Niezasadny jest także zarzut wystawienia tytułu wykonawczego przez niewłaściwy organ. Tytuł wykonawczy wystawia wierzyciel, którym jest Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad.
Po rozpatrzeniu zażalenia B. D., J. Z., W. W. i M. W. Minister Infrastruktury postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2004 r., nr [...], utrzymał w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] maja 2004 r., o oddaleniu zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego.
W uzasadnieniu postanowienia Minister Infrastruktury stwierdził, że zarzut niedopuszczalności egzekucji wobec jednoznacznego brzmienia art. 17 ust. 5 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych (DZ. U. Nr 80, poz. 721 ze zm.) nie jest zasadny. Organ egzekucyjny nie dopatrzył się wad formalnych postępowania egzekucyjnego i jest to stanowisko prawidłowe. Wierzycielem jest Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad, zatem postępowanie egzekucyjne wszczęte zostało na podstawie tytułu wystawionego przez tę jednostkę. Do tytułu wykonawczego dołączono dowód doręczenia upomnienia z [...] września 2003 r.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie B. D., W. W., M. W. i J. Z. zarzucili wydanym postanowieniom naruszenie art. 5 § 1 pkt 2, art. 26 § 1, art. 34 § 2 w związku z art. 17 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz art. 7 i 77 Kodeksu postępowania administracyjnego i wnieśli o uchylenie postanowienia Ministra Infrastruktury z dnia [...] sierpnia 2004 r. i Wojewody [...] z dnia [...] maja 2004 r. Skarżący w uzasadnieniu skargi podnoszą m.in., że zgodnie z art. 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji wojewoda jest i powinien być jedynie uprawnionym do żądania wykonania postanowień decyzji z [...] września 2003 r. w drodze egzekucji administracyjnej. Wojewoda, jako wierzyciel powinien wydać tytuł wykonawczy. Tymczasem to Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad wydał tytuł wykonawczy. Zarzut wystawienia tytułu wykonawczego przez nieuprawniony podmiot oznacza powstanie zarzutu niedopuszczalności egzekucji (art. 33 pkt 6 ustawy).
Minister Infrastruktury w postanowieniu z dnia [...] sierpnia 2004 r. nie ustosunkował się do zarzutu o braku klauzuli organu egzekucyjnego o skierowaniu tytułu do egzekucji administracyjnej. Organ odwoławczy nie ustosunkował się także do zarzutu niedopełnia obowiązku doręczenia upomnienia.
Odpowiadając na skargę Minister Infrastruktury wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga okazała się uzasadniona, choć nie wszystkie jej zarzuty Sąd podzielił.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę decyzji, postanowień oraz innych aktów lub czynności organów administracji publicznej pod względem ich zgodności z przepisami prawa materialnego oraz przepisami postępowania administracyjnego. W ramach tej kontroli Sąd dokonuje oceny, czy organ administracji przy rozpoznawaniu sprawy nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik.
W rozpoznawanej sprawie przedmiotem kontroli Sądu są postanowienia wydane w przedmiocie zarzutów do prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Podstawy zarzutów określa art. 33 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2002 r. Nr 110, poz. 968 ze zm.). Przepis ten w punkcie 10 jako podstawę zarzutu wskazuje niedopełnienie wymogów określonych w art. 27, który z kolei określa warunki, jakie powinien spełniać tytuł wykonawczy. Przepis art. 27 § 1 pkt 10 ustawy przewiduje, że tytuł wykonawczy powinien zawierać klauzulę organu egzekucyjnego o skierowaniu tytułu do egzekucji administracyjnej. Tytuły wykonawcze z dnia [...] listopada 2003 r. wystawiony przez wierzyciela, jakim w tej sprawie jest Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w K., w których jako podstawę obowiązku wskazano decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2003 r. nr [...] nie zawierają klauzuli o skierowaniu tytułu wykonawczego do egzekucji. Brak ten powoduje, że ten zarzut skarżących do postępowania egzekucyjnego jest uzasadniony i z tego powodu Sąd uchylił wydane w sprawie postanowienia.
Pozostałe zarzuty do postępowania egzekucyjnego Sąd uznał za nieuzasadnione. Zgodnie z art. 5 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji uprawnionym do żądania wykonania w drodze egzekucji administracyjnej obowiązków określonych w art. 2 jest dla obowiązków wynikających z orzeczeń sądów lub innych organów albo bezpośrednio z przepisów prawa – organ lub instytucja bezpośrednio zainteresowana w wykonaniu przez zobowiązanego obowiązku albo powołana do czuwania nad wykonaniem obowiązku, a w przypadku braku takiej jednostki lub jej bezczynności – podmiot, na rzecz którego wydane zostało orzeczenie lub którego interesy prawne zostały naruszone w wyniku niewykonywania obowiązku. W niniejszej sprawie decyzją Wojewody [...] orzeczono o zezwoleniu na niezwłoczne zajęcie nieruchomości przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad. Ta jednostka jest więc podmiotem, na którego rzecz wydane zostało orzeczenie i jest uprawniona do żądania jego wykonania w drodze egzekucji administracyjnej. W związku z tym jako wierzyciel była uprawniona do wystawienia tytułu wykonawczego.
Z powyższych względów Sąd orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).