Uzasadnienie
J. K. i M. K., reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 23 czerwca 2023 r. nr DAP-WOSR.7280.58.2023.AM w przedmiocie umorzenia postępowania o potwierdzenie prawa do rekompensaty.
Składając skargę, profesjonalny pełnomocnik dołączył do niej poświadczoną za zgodność z oryginałem kserokopię pełnomocnictwa do reprezentowania skarżących "(...) przed MSWiA, Naczelnym Sądem Administracyjnym w Warszawie, Sądami Powszechnymi w Polsce i TS w Strasburgu oraz przed instancjami właściwymi w postępowaniu egzekucyjnym (...)". Wobec powyższego, Sąd stwierdził, że załączone do skargi pełnomocnictwo o wskazanej treści nie obejmuje swoim zakresem przedmiotowym umocowania pełnomocnika do działania w imieniu skarżących w postępowaniu przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi i z tej przyczyny zarządzeniem z 6 listopada 2023 r. wezwał profesjonalnego pełnomocnika skarżących do uzupełnienia braku formalnego skargi, w terminie siedmiu dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez nadesłanie pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania skarżących w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie lub przed sądami administracyjnymi w sprawie na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 23 czerwca 2023 r. nr DAP-WOSR.7280.58.2023.AM.
W odpowiedzi na wezwanie, w zakreślonym terminie pełnomocnik przy piśmie z 12 grudnia 2023 r. nadesłał oryginał powyższego pełnomocnictwa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm.), strony mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Natomiast stosownie do regulacji odczytywanych łącznie zawartych w art. 37 § 1 i art. 46 § 3 tej ustawy, pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa, jeżeli nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.
Z powołanych przepisów wynika, że pełnomocnik może skutecznie zastępować swego mocodawcę w sprawie sądowoadministracyjnej, jeżeli ten udzielił mu pełnomocnictwa do działania przed sądem administracyjnym i zarazem dokument pełnomocnictwa dołączony został do akt sprawy sądowoadministracyjnej przy podejmowaniu pierwszej czynności procesowej. Oznacza to, że w aktach sądowych sprawy winien znaleźć się pisemny dokument potwierdzający istnienie pełnomocnictwa uprawniającego do reprezentowania strony w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W niniejszej sprawie złożenie pełnomocnictwa, z którego treści wynika umocowanie pełnomocnika do reprezentowania skarżących "(...) przed MSWiA, Naczelnym Sądem Administracyjnym w Warszawie, Sądami Powszechnymi w Polsce i TS w Strasburgu oraz przed instancjami właściwymi w postępowaniu egzekucyjnym (...)" nie czyni zadość wymaganiom przewidzianym w art. 37 § 1 oraz art. 46 § 3 powołanej ustawy, bowiem postępowanie administracyjne i postępowanie sądowoadministracyjne są odrębnymi postępowaniami prowadzonymi w oparciu o odrębne regulacje prawne oraz na podstawie odrębnych akt sprawy.
Ponadto sądy administracyjne nie są zaliczane do sądów powszechnych. Z treści przedłożonego pełnomocnictwa nie wynika umocowanie do reprezentacji skarżących przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, przed którym wszczęte zostało postępowanie zainicjowane niniejszą skargą. Tymczasem pełnomocnictwo, nawet ogólne, musi zawierać takie upoważnienie, zgodnie z art. 36 pkt 1 powołanej ustawy. W tej sytuacji w pełni zasadne było wezwanie pełnomocnika skarżących do złożenia pełnomocnictwa procesowego obejmującego wyraźne umocowanie do działania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie lub przed sądami administracyjnymi. Pełnomocnik skarżących jednak tego braku formalnego skargi nie uzupełnił w sposób prawidłowy, przez co nie wykazał, że jest podmiotem umocowanym do wniesienia skargi i działania w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym w imieniu skarżących, co obliguje Sąd do odrzucenia skargi.
Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, rozstrzygając o zwrocie wpisu od skargi na mocy art. 232 § 1 pkt 1 tej ustawy.