Uzasadnienie
W skardze na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] maja 2013 r., nr [...] utrzymującą w mocy własną decyzję z dnia [...] lutego 2013 r., nr [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2012 r., nr [...], zmienionej decyzją Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] września 2012 r., nr [...], orzekającej o ustaleniu odszkodowania za nieruchomość położoną w gminie [...], działka ewid. nr [...] w wysokości [...] zł oraz powiększającej w/w odszkodowanie o kwotę równą 5% wartości nieruchomości, tj. o kwotę [...] zł, Prezydent Miasta [...] zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2012 r., nr [...].
W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że wykonanie decyzji obligującej do zapłaty odszkodowania – mimo fikcyjnego charakteru takiej zapłaty – będzie rodzić istotne konsekwencje dla budżetu gminy, a to ze względu na konieczność odprowadzenia podatku od towarów i usług. Kwota świadczenia byłaby bowiem znaczna i uszczupliłaby budżet, co w istotny sposób obniżyłoby możliwości realizacji zadań, niekorzystnie wpływając na zaspokojenie potrzeb wspólnoty samorządowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z zasadą wykonalności decyzji ostatecznych wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji (art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.). Jedynie w wyjątkowych sytuacjach, na wyraźny wniosek skarżącego, sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w przypadku wykonania decyzji, która w wyniku późniejszego uwzględnienia skargi zostanie uchylona lub zostanie stwierdzona jej nieważność.
Przesłanek wstrzymania wykonania decyzji nie można utożsamiać jednak z oceną legalności wydanej decyzji. Celem instytucji wstrzymania wykonania aktu/czynności jest jedynie tymczasowe ukształtowanie stosunków do czasu merytorycznego rozpoznania sprawy przez sąd. Ponadto ocena przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji powinna odnosić się do stanu faktycznego konkretnej sprawy.
Biorąc powyższe pod uwagę, w realiach niniejszej sprawy, brak jest podstaw do zastosowania ochrony tymczasowej przewidzianej w art. 61 § 3 p.p.s.a. Przedmiotem kontroli Sądu jest bowiem decyzja odmawiająca stwierdzenia nieważności rozstrzygnięcia Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2012 r. ustalającego odszkodowanie, które to rozstrzygnięcie korzysta z domniemania mocy obowiązującej (zasady trwałości decyzji ostatecznych – art. 16 Kpa). Za odmową zastosowania ochrony tymczasowej przemawia również fakt, że od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2012 r. nie zostało wniesione odwołanie (a tym samym i skarga do Sądu) oraz okoliczność, iż decyzja ta była już weryfikowana przez organy administracyjni publicznej.
Ostatecznie Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej decyzją z dnia [...] września 2012 r., na postawie art. 155 Kpa, zmienił w/w decyzję z dnia [...] lutego 2012 r., lecz jedynie w zakresie terminu zapłaty odszkodowania (do 30 listopada 2012 r.). Rozstrzygnięcie z dnia [...] września 2012 r. również nie zostało zaskarżone do Sądu. Tym samym, na etapie kontroli decyzji odmawiającej stwierdzenia nieważności rozstrzygnięcia z dnia [...] lutego 2012 r., Sąd nie znalazł podstaw do wstrzymania wykonania decyzji organu wydanej w postępowaniu zwykłym.
Ponadto Sąd uznał, że stosownej argumentacji przemawiającej za zastosowaniem ochrony tymczasowej wobec rozstrzygnięcia z dnia [...] lutego 2012 r. skarżący nie zawarł w złożonym wniosku.
Mając powyższe na uwadze, działając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.