Uzasadnienie
A. L., J. L., D. L. i T. L. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2010 r., nr [...], którym organ utrzymał w mocy postanowienie Starosty [...] z dnia [...] lutego 2010 r., nr [...] o odmowie zawieszenia postępowania dotyczącego ustalenia odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną (gminną) – ul. [...] w J., stanowiącą działkę ewidencyjną nr [...] z obrębu [...] o powierzchni [...] m2.
W skardze skarżący zamieścili wniosek o wstrzymanie na podstawie art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) ewentualnych działań administracyjnych organu pierwszej instancji do czasu rozpatrzenia sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.
Zarządzeniem z dnia 5 października 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 1653/10 sędzia sprawozdawca wezwał skarżących do sprecyzowania jakiego rozstrzygnięcia dotyczy przedmiotowy wniosek wskazując, że zgodnie z powołanym wyżej przepisem sąd może wstrzymać wykonanie tylko konkretnego aktu lub czynności.
W odpowiedzi na zarządzenie skarżący w piśmie z dnia 20 października 2010 r. wskazali, że wniosek dotyczy konkretnie zawieszenia postępowania administracyjnego, a więc czynności prowadzenia postępowania w znaczeniu o którym mowa w art. 97 § 1 pkt 4 kpa do czasu rozpatrzenia skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie jak również do czasu rozpatrzenia przez Trybunał Konstytucyjny zaskarżonego przez Rzecznika Praw Obywatelskich Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r., (Dz. U. nr 207, poz. 2109) w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) po przekazaniu skargi przez organ sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Z powyższego wynika więc, że strona może zwrócić się o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu wydanego przez organ pierwszej lub drugiej instancji powołując się przy tym na konkretne okoliczności, które jej zdaniem świadczą o wystąpieniu w sprawie wskazanych wyżej przesłanek ustawowych.
Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy stwierdzić należy, że skarżący domagają się wstrzymania wykonania "czynności prowadzenia postępowania". Jak zaznaczono już wcześniej stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dopuszczalne jest jedynie wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia organu pierwszej lub drugiej instancji, a zatem bądź postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2010 r., nr [..], bądź postanowienia Starosty [...] z dnia [...] lutego 2010 r., nr [...]. Natomiast czynności procesowe dotyczące prowadzonego postępowania administracyjnego nie podlegają wstrzymaniu.
Mając na uwadze powyższe, skoro w tak ustalonym stanie faktycznym i prawnym sprawy art. 61 § 3 p.p.s.a. nie znajduje zastosowania, należało odmówić wstrzymania wykonania czynności prowadzenia postępowania na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a.