Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] września 2008 r., nr [...] Wojewoda [...], po rozparzeniu odwołania A. i P. małżonków T., utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] maja 2008 r., nr [...], o odmowie ustalenia wysokości odszkodowania za grunt zajęty pod ulicę [...] w P., oznaczoną w ewidencji gruntów jako działka [...] o powierzchni [...] m2, obręb [...] dla której Sąd Rejonowy w P. prowadzi księgę wieczystą KW [...].
W uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia organ drugiej instancji wskazał, że w dniu 2 grudnia 2005 r. A. i P. T. złożyli w Urzędzie Miejskim w P. wniosek o odszkodowanie za opisaną wyżej nieruchomość. Zaznaczyć należy, że nieruchomość tą A. i P. T. nabyli na podstawie aktu notarialnego z dnia [...] sierpnia 2004 r. Rep. A nr [...] od T.D., M.K. oraz Z.J..
Wydanie decyzji odmownej Wojewoda [...] uzasadnił tym, że nieruchomość ta w dacie 31 grudnia 1998 r. nie stanowiła własności wnioskodawców lecz własność T.D., M.K.i Z.J..
Stosownie do treści art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. – przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. nr 133, poz. 872), nieruchomości pozostające w dniu 31 grudnia 1998 r. we władaniu Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego, nie stanowiące ich własności, a zajęte pod drogi publiczne z dniem 1 stycznia 1999 r. stają się z mocy prawa własnością Skarbu Państwa lub właściwych jednostek samorządu terytorialnego za odszkodowaniem. Organ drugiej instancji uznał więc, że skoro wywłaszczenie zostało dokonane z dniem 1 stycznia 1999 r. to odszkodowanie za nieruchomość należy się osobom wywłaszczonym a nie tym, które nabyły grunt po dniu 31 grudnia 1998 r.
Na powyższą decyzję A. i P.T. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
W sprawie niniejszej zachodzi konieczność zawieszenia postępowania sądowego.
Postanowieniem z dnia 17 lutego 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 187 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przedstawił składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego do rozstrzygnięcia następujące zagadnienie prawne: czy osobą uprawnioną do odszkodowania i złożenia wniosku, o którym mowa w art. 73 ust. 4 ustawy z dnia 1 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872 ze zm.) jest wyłącznie osoba, która była właścicielem nieruchomości zajętej pod drogę publiczną w dniu 1 stycznia 1999 r., czy także osoba, która po dniu 1 stycznia 1999 r., ale przed wydaniem decyzji, na podstawie art. 73 ust. 3 tej ustawy, nabyła taką nieruchomość w drodze umowy w formie aktu notarialnego i została wpisana jako właściciel nieruchomości w księdze wieczystej, w trybie art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (Dz. U. Nr 124, poz. 1361 ze zm.).
W świetle opisanych wyżej okoliczności nie ulega wątpliwości, że rozstrzygnięcie skargi A. i P. T. zależy od wyniku postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zawiesił postępowanie sądowe do czasu rozstrzygnięcia przez sąd drugiej instancji wskazanej sprawy.