Uzasadnienie
[...], reprezentowani przez adwokata [...], w piśmie z [...]sierpnia 2018 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez Ministra Inwestycji i Rozwoju wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 31 sierpnia 2016 r. sygn. akt I SAB/Wa 565/16 żądając wymierzenia organowi grzywny z tytułu niewykonania wskazanego wyroku oraz zasądzenia od organu na rzecz skarżących kosztów postępowania sądowego i rozpoznania sprawy na posiedzeniu niejawnym.
Wskazanym wyrokiem z 31 sierpnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględnił skargę [...] na bezczynność Ministra Inwestycji i Rozwoju w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia i zobowiązał Ministra do rozpatrzenia przedmiotowego wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia Prezydium Rady Narodowej [...] z dnia [...] lutego 1960 r. nr [...] - w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności, która miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; oddalił skargę w zakresie wymierzenia grzywny i zasądził koszty postępowania sądowego.
W uzasadnieniu skargi wskazano, że skarżący w piśmie z [...] lipca 2018 r. wezwali organ do niezwłocznego wykonania ww. wyroku. Pomimo upływu terminu do załatwienia sprawy oraz wezwania organu skarżący nie otrzymali decyzji.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i wskazał, że po wyroku Sądu z dnia 31 sierpnia 2016 r. sygn. akt I SAB/Wa 565/16 Minister postanowieniem z dnia [...] lutego 2017 r. zawiesił przedmiotowe postępowanie w związku z toczącymi się postępowaniami spadkowymi (po [...]). Ponadto wskazano, że postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2018r. postępowanie w sprawie zostało podjęte, a rozstrzygnięcie w sprawie zostanie wydane niezwłocznie po dokonaniu analizy materiału dowodowego.
W dniu 27 grudnia 2018 r. do akt sprawy wpłynął odpis decyzji Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia [...] grudnia 2018 r., nr [...], którą rozpatrzono ww. wniosek skarżących.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jest uzasadniona.
Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
Z powołanego art. 154 § 1 P.p.s.a. wynikają zatem dwie przesłanki, które muszą być spełnione łącznie, aby sąd administracyjny mógł organowi administracji publicznej wymierzyć grzywnę. Po pierwsze, organ musi pozostawać w bezczynności po wyroku uwzględniającym skargę na podstawie art. 149 P.p.s.a. i zobowiązującym organ do wydania w określonym terminie stosownego aktu lub dokonania czynności. Po drugie, strona przed wniesieniem skargi musi wystąpić do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku.
W rozpoznawanej sprawie obie ww. przesłanki zostały spełnione. Wyrokiem z 31 sierpnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględnił skargę [...] na bezczynność Ministra Infrastruktury i Budownictwa w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia i zobowiązał Ministra do rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej [...] z dnia [...] lutego 1960 r. nr [...] odmawiającego przyznania prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...] ozn. nr hip. [...] w zakresie aktualnej działki ewidencyjnej nr [...] - w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Zgodnie z art. 286 § 2 P.p.s.a. termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd liczy się od dnia doręczenia akt organowi.
Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że odpis prawomocnego wyroku z 31 sierpnia 2016 r. wraz z uzasadnieniem oraz akta administracyjne doręczone zostały Ministrowi Infrastruktury i Budownictwa 7 grudnia 2016 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k-58 akt sprawy o sygn. I SAB/Wa 565/16). Termin załatwienia sprawy wyznaczony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie upłynął zatem w dniu 7 lutego 2017 r.
W dniu 27 grudnia 2018r. wpłynęła do akt sprawy decyzja Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia [...] grudnia 2018 r., nr [...], którą odmówiono stwierdzenia nieważności orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej w [...] z dnia [...] lutego 1960 r., nr [...] w części powołanej nieruchomości stanowiącej obecnie własność Skarbu Państwa tj. działek ew. nr [...] z obrębu [...].
Wniosek skarżących o stwierdzenie nieważności orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej [...] z dnia [...] lutego 1960 r. nr [...] został więc załatwiony do dnia orzekania przez Sąd. Zgodnie jednak z art. 154 § 3 P.p.s.a. wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi, o której mowa w § 1, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi. Skarga w rozpoznawanej sprawie została wniesiona w piśmie z [...] sierpnia 2018 r., które zostało doręczone Ministrowi Inwestycji i Rozwoju 3 sierpnia 2018 r. (k-2 akt sądowych). Oznacza to, że organ wykonał wyrok po wniesieniu skargi.
W sprawie spełniony został również drugi warunek dopuszczalności skargi, określony w art. 154 § 1 P.p.s.a., dotyczący uprzedniego pisemnego wezwania organu do wykonania wyroku sądu. W aktach administracyjnych sprawy znajduje się bowiem pismo skarżących z [...] lipca 2018 r., którym wezwano Ministra Inwestycji i Rozwoju do wykonania wyroku z 31 sierpnia 2016 r. sygn. akt I SAB/Wa 565/16.
Stosownie natomiast do art. 154 § 6 P.p.s.a., grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. W okolicznościach niniejszej sprawy Sąd uznał, że grzywna w wysokości 1000 zł jest adekwatną sankcją dla organu za niewykonanie przedmiotowego wyroku. Sad wziął pod uwagę długość przekroczenia terminu załatwienia sprawy wyznaczonego wyrokiem z 31 sierpnia 2016 r. i okoliczność, że organ do dnia wyrokowania wydał decyzję załatwiającą wniosek skarżących.
Powyższe okoliczności skutkowały również uznaniem przez Sąd, że bezczynność organu, która wystąpiła po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa.
W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 154 § 1 i 6 P.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 i 2 sentencji. W przedmiocie kosztów postępowania (pkt 4 sentencji) Sąd postanowił na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 P.p.s.a.