Uzasadnienie
Pismem z dnia 19 lipca 2010 r. L. N., działający przez profesjonalnego pełnomocnika będącego radcą prawnym, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] utrzymującą w mocy własną decyzję z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] odmawiającą wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej w W. z dnia [...] sierpnia 1951 r. L. dz. [...] o odmowie przyznania prawa własności czasowej nieruchomości położonej w W. przy ul. [...], ozn. hip. [...].
W toku postępowania sądowego Sąd powziął wiadomość o zgonie skarżącego L. N. Powyższa informacja potwierdzona została nadesłaną w dniu 2 marca 2011 r. przez pełnomocnika skarżącego kserokopią, poświadczoną za zgodność z oryginałem, świadectwa zgonu opatrzonego klauzulą apostille wraz z tłumaczeniem przysięgłym na język polski, z którego wynika, że zmarł on w dniu [...] lipca 2010 r.
Stosownie do treści art. 124 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd zawiesza postępowanie z urzędu w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania nie odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego. Natomiast w świetle art. 128 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, Sąd postanowi podjąć zawieszone postępowanie z urzędu od dnia zgłoszenia się lub wskazania następców prawnych zmarłych stron albo od dnia ustanowienia we właściwej drodze kuratora spadku.
Wobec śmierci skarżącego L. N. postępowanie w sprawie niniejszej ulec musiało zawieszeniu do czasu ustalenia notarialnym aktem poświadczenia dziedziczenia lub prawomocnym postanowieniem o stwierdzeniu nabycia spadku spadkobierców zmarłego.
Mając na uwadze wskazane okoliczności, na podstawie art. 124 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.