Uzasadnienie
Wyrokiem z 26 kwietnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Ministra Infrastruktury z [...] lipca 2011 r., nr [...] oraz decyzję tego organu z [...] lipca 2010 r., nr [...]. Skargę kasacyjną od tego wyroku wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych wniósł uczestnik postępowania S. K., reprezentowany przez radcę prawnego.
W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach złożonym na urzędowym formularzu (PPF) wniosku o prawo pomocy wnioskodawca podał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, utrzymuje się z emerytury w wysokości [...] zł brutto ([...] zł netto), nie posiada żadnego majątku. Zdaniem skarżącego, jego sytuacja finansowa nie pozwala mu na ponoszenie dodatkowych obciążeń takich jak koszty sądowe. Wnioskodawca wskazał, że na leki i niezbędne zabiegi medyczne i rehabilitacyjne związane głównie z chorobą niedokrwienia serca, przeprowadzonymi operacjami (by-passy) i przebytym w 2011 r. zawałem wydaje [...] zł, na czynsz i opłaty przeznacza [...] zł, zaś na utrzymanie -[...] zł, co daje łącznie [...] zł.
Mając powyższe na uwadze należało zważyć, co następuje:
Rozpoznawany wniosek zawiera żądanie zwolnienia strony od kosztów sądowych, a zatem przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, /t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270/, dalej jako: p.p.s.a.). W świetle art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., warunkiem przyznania osobie fizycznej prawa pomocy w tak określonym zakresie jest wykazanie przez wnioskodawcę, że nie jest on stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Okoliczności przedstawione przez S. K. we wniosku o prawo pomocy nie dają podstaw do stwierdzenia, że poniesienie przez niego kosztów postępowania spowoduje uszczerbek, o którym stanowi powołany powyżej przepis. Z oświadczeń złożonych we wniosku wynika bowiem, że skarżący uzyskuje stały dochód w wysokości [...] zł (netto), co pozwala przyjąć, że posiada on zdolność do samodzielnego pokrycia kosztów sądowych w sprawie, której dotyczy wniosek, a które, z uwagi na obecny etap postępowania, sprowadzają się do kosztów wpisu od skargi kasacyjnej w wysokości 100 zł oraz kosztów ewentualnych opłat kancelaryjnych. W takich okolicznościach sprawy odstąpiono od wezwania wnioskodawcy w trybie art. 255 p.p.s.a. do uwiarygodnienia dokumentami źródłowymi złożonego przez niego oświadczenia, w świetle którego miesięczne wydatki skarżącego, które należy zakwalifikować jako wydatki ponoszone w celu zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, niemal w całości bilansują się z osiąganym dochodem, gdyż wysokość osiąganego dochodu zestawiona z wysokością potencjalnych kosztów procesu pozwala sposób uprawniony przyjąć, że otrzymywane środki z emerytury - [...] zł – tj. w wysokości przekraczającej minimalne wynagrodzenie za pracę, służące do utrzymania jednej osoby, pozwalają na takie zaplanowanie budżetu domowego, aby w jego ramach wygospodarować także środki na poniesienie kosztów sądowych.
Stwierdzenie, że poniesienie kosztów postępowania nie przekracza możliwości finansowych wnioskodawcy i nie sprowadzi na niego zagrożenia, o którym mowa w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., uzasadnia odmowę uwzględnienia wniosku o zwolnienie strony od kosztów postępowania. Wynikający z art. 199 p.p.s.a. obowiązek ponoszenia kosztów postępowania związanych ze swoim udziałem w sprawie nie dotyczy bowiem wyłącznie osób posiadających nadwyżkę środków finansowych. Obejmuje on wszystkie osoby posiadające jakiekolwiek dochody z których możliwe jest wygospodarowanie środków na pokrycie kosztów postępowania.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a, należało postanowić jak w sentencji.