Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] grudnia 2000 r., nr [...] stwierdziło nieważność orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej w W. nr [...] z dnia [...] kwietnia 1953 r., jako wydanego z rażącym naruszeniem prawa oraz skierowanej do osoby nie będącej stroną w sprawie, na mocy którego odmówiono dotychczasowym właścicielom przyznania prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości [...] położonej przy ul. [...] oznaczonej Nr hip. [...] i jednocześnie stwierdzono, że wszystkie budynki położone na powyższym gruncie przeszły na własność Skarbu Państwa.
W dniu 30 stycznia 2006 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga J. N. oraz M. N., w której skarżące domagają się stwierdzenia nieważności w/w decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, zaś stosownie do § 2 tego art. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Od decyzji, której dotyczy skarga, wydanej przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. przysługiwał stronom na podstawie art. 127 § 4 k.p.a., obowiązującego w dacie wydania decyzji, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Jak z niniejszego wynika skargę wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2000 r., nr [...] uznać należy za niedopuszczalną.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak na wstępie.