Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 5 lutego 2016 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącemu – J.B. prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego.
Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Izby Radców Prawnych w W., na pełnomocnika skarżącego został wyznaczony radca prawny P.R.
Podczas rozprawy w dniu 18 maja 2016 r. skarżący reprezentowany był przez ustanowionego pełnomocnika z urzędu - radcę prawnego P.R. Pełnomocnik skarżącego poparł skargę oraz wniósł o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego oświadczając, że nie zostały one opłacone ani w całości, ani w części.
Rozpoznając wniosek zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. wyznaczony adwokat, radcy prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Na wstępie wskazać należy, że z dniem 1 stycznia 2016 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1805) i z tym dniem rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 490 j.t.) przestało obowiązywać.
Zgodnie jednak z treścią § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe, do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.
Niniejsza sprawa została wszczęta w dniu 9 września 2015 r. (data wniesienia skargi do organu) i nie została zakończona w danej instancji przed wejściem w życie (1 stycznia 2016 r.) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu. Z tego względu, do ustalenia wynagrodzenia pełnomocnika za pomoc prawną udzieloną z urzędu w zakresie reprezentowania strony przed sądem w pierwszej instancji zastosowanie będą miały przepisy dotychczasowe, tj. Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 490 j.t.).
Stosownie do treści § 14 ust. 2 pkt 1 lit c ww. Rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w innej sprawie wynosi 240,00 złotych.
Zgodnie z § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu, opłaty o których mowa w ust. 1 należy podwyższyć o stawkę podatku od towaru i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującego w dniu orzekania o tych opłatach. Obecnie stawka ta wynosi 23 %.
Mając na uwadze fakt, iż wyznaczony pełnomocnik reprezentował skarżącego w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji, (tj. przeglądał akta sprawy oraz stawił się na rozprawie w dniu 18 maja 2016 r.) należało mu przyznać wynagrodzenie w wysokości 240,00 złotych powiększone o podatek od towarów i usług w kwocie 55,20 złotych – łącznie kwotę 295,20 złotych.
O powyższym orzeczono, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit c wyżej powołanego Rozporządzenia.