Uzasadnienie
A. R. pismem z [...] października 2015 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, w której domagał się wymierzenia Prezydentowi [...] grzywny w związku z niewykonaniem przez ten organ wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 lutego 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 476/12 w części w jakiej dotyczy on obowiązku rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] w rejonie ulic [...] i [...], pochodzącą z nieruchomości oznaczonej jako "[...]", w zakresie obejmującym działkę nr [...] z obrębu [...] o pow. [...] m2.
Powyższym wyrokiem Sąd, w uwzględnieniu skargi A. R., zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość [...] oznaczoną jako. "[...]" w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Nieruchomość ta obejmowała obszar o pow. [...] m2.
Akta sprawy wraz z odpisem prawomocnego wyroku doręczone zostały organowi [...] maja 2013 r.
W związku z niewykonaniem powyższego wyroku, Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokami z dnia 29 stycznia 2014 r., sygn. akt I SA/Wa 2855/13 oraz z dnia 6 sierpnia 2014 r., sygn. akt I SA/Wa 997/14, wymierzył Prezydentowi [...] każdorazowo grzywnę w wysokości 500 złotych.
Decyzjami z dnia [...] lipca 2014 r. i z dnia [...] września 2014 r. Prezydent [...] ustalił odszkodowanie na rzecz następców prawnych przeddekretowych właścicieli przedmiotowej nieruchomości za jej część obejmującą obszar [...] m². Za pozostałą część ([...] m²) odszkodowanie miało zostać ustalone odrębną decyzją.
Wobec braku podejmowania w tej części rozstrzygnięcia, A. R. (jeden z następców prawnych dawnych współwłaścicieli) wezwał w dniu [...] maja 2015 r. Prezydenta [...] do wykonania wyroku z 19 lutego 2013 r., a następnie wniósł wskazaną na wstępie skargę, żądając w niej wymierzenia organowi przewidzianej prawem grzywny.
W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wniósł o odstąpienie od wymierzenia grzywny wskazując, że decyzją z [...] lutego 2016 r. nr [...] sprawa odszkodowania za część nieruchomości położonej w rejonie ulic [...] i [...], w której dotychczas pozostawał w zwłoce, została przez niego rozpoznana.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
skarga jest uzasadniona, co skutkować musi wymierzeniem Prezydentowi [...] określonej w sentencji grzywny.
Przedmiotowa skarga została złożona w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a." Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Grzywnę, o której mowa w tym przepisie, stosownie do § 6 art. 154 p.p.s.a., wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, na podstawie odrębnych przepisów. Przy czym wymierzenie organowi administracji publicznej grzywny, o której mowa w tym przepisie, ma miejsce zarówno wówczas, gdy organ ten w ogóle nie wykonał orzeczenia sądowego, jak również wówczas, gdy wprawdzie orzeczenie to wykonał, ale uczynił to z przekroczeniem wyznaczonego terminu i po wniesieniu skargi - jak miało to miejsce w rozpoznawanej sprawie.
Zgodnie bowiem z art. 154 § 3 p.p.s.a. wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi, o której mowa w § 1, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi. Okoliczność tę Sąd bierze jedynie pod uwagę przy wymiarze zasądzanej grzywny, której celem w takiej sytuacji jest wyłącznie ukaranie organu za niewykonanie orzeczenia sądowego, a nie przymuszenie go do zastosowania się do ww. wyroku.
Z tych względów wniosek organu o odstąpienie od wymierzenia grzywny, z powodu wydania w sprawie decyzji, nie mógł odnieść zamierzonych skutków..
W rozpoznawanej sprawie okolicznością niesporną jest, że prawomocny wyrok Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z 19 lutego 2013 r. sygn. akt I SAB/Wa 476/12, zobowiązujący Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość [...] położoną w rejonie ulic [...] i [...] ozn. jako "[...]" - w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, wpłynął do organu w dniu [...] maja 2013 r. Niekwestionowaną okolicznością jest również to, że nieruchomość za którą dochodzono odszkodowania obejmowała obszar [...]m2. Wykonanie zatem powyższego wyroku obejmować musiało podjęcie rozstrzygnięcia (względnie kilku rozstrzygnięć częściowych) nie tylko w wyznaczonym terminie (tj. do [...] lipca 2013 r.), ale i w odniesieniu do całości tego obszaru.
Tymczasem Prezydent [...]w terminie wyznaczonym wyrokiem sprawy nie załatwił, zaś rozstrzygnięcia częściowe w rozumieniu art. 104 § 2 k.p.a., w których orzekał o odszkodowaniu za część przedmiotowej nieruchomości o łącznym obszarze [...] m2 podejmował dopiero w dniach [...] lipca 2014 r. i [...] września 2014 r. (decyzje nr [...] i [...]). O odszkodowaniu za pozostałą część nieruchomości ([...] m2) orzekł natomiast w trzy miesiące po wniesieniu obecnie rozpoznawanej skargi, wydając w tym przedmiocie w dniu [...] stycznia 2016 r. decyzję nr [...]. Oznacza to, że przy wykonaniu powyższego wyroku – rozumianego jako wykonanie go w sposób kompletny - przez dwa i pół roku pozostawał w stanie bezczynności, która w tych okolicznościach oceniana być musi jako mająca miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Tak zresztą oceniana była ona w prawomocnym wyroku z 6 sierpnia 2014 r sygn. akt I SA/Wa 997/14, którym to wyrokiem obecnie orzekając Sąd jest związany z mocy art. 170 p.p.s.a
W takiej zaś sytuacji wniosek o wymierzenie Prezydentowi [...] z tego tytułu grzywny jest niewątpliwie uzasadniony. Niewykonywanie wyroków sądów – jak już podnoszono w uprzednio wydanych wyrokach - w demokratycznym państwie prawnym nie może być tolerowane. W szczególności nie można zaakceptować, czy też usprawiedliwiać sytuacji, gdy wyroki sądów nie są respektowane przez organy władzy publicznej i to mimo, że z tego tytułu już dwukrotnie organ ten był – jak ma to miejsce w rozpoznawanej sprawie - ukarany przez Sąd grzywną.
Zważywszy jednak na fakt, że po wniesieniu skargi sprawa, w której organ pozostawał w zwłoce, została przezeń rozstrzygnięta, jak też mając na względzie, że zasadniczym czynnikiem determinującym tę zwłokę była konieczność pozyskania środków na wypłatę odszkodowania (wynoszącego w okolicznościach niniejszej sprawy [...] złotych), Sąd ocenił, że wystarczającą do realizacji celu represyjnego spełni grzywna wymiarze 500 złotych.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 154 § 1 i § 2 zd. drugie p.p.s.a. w związku z art. 154 § 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.