Uzasadnienie
Pismem z dnia 10 listopada 2008 r. W. K. złożył skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia odszkodowania za grunt przejęty pod drogę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Swój wniosek skarżący uzasadnił ponadtygodniowym pobytem poza granicami kraju.
Zarządzeniem z dnia z 27 listopada 2008 r. wezwano skarżącego do nadesłania dokumentu, z którego wynikałby okres pobytu skarżącego poza granicami kraju.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie pismem z dnia 14 grudnia 2008 r. skarżący nadesłał do sądu kserokopię dowodu osobistego i aktu zgonu zmarłej marki oraz stwierdził, że "dla zebrania, przetłumaczenia i uwierzytelnienia zeznań osób z tamtego terenu (prywatnych) okres zakreślony przez Sąd jest zbyt krótki".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
W świetle postanowień zawartych w art. 86 i 87 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: 1) strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu;
- 2) wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu;
- 3) jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin 4) we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu;
- 5) uchybienie terminowi powoduje powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2).
Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie skarżący nie uprawdopodobnił, że przy uchybieniu terminu do wniesienia skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2008 r., nr [...], wystąpiły okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu tego terminu. Jako powód uchybienia terminowi do wniesienia skargi W. K. wskazał ponadtygodniowy wyjazd za granicę.
Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Zarówno w nauce postępowania administracyjnego (np. M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Zakamycze 2000, s. 368-370), jak i postępowania cywilnego panuje zgodność, że oceniając wystąpienie tej przesłanki sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy - T. Ereciński, J. Gudowski, M. Jędrzejewska, Komentarz do kodeksu postępowania cywilnego, Część pierwsza, postępowanie rozpoznawcze, t. 1, Warszawa 2003, s. 362. Stanowisko to zostało zaakceptowane w orzecznictwie NSA.
Nie można przyjąć, że skarżący uchybił terminowi do wniesienia skargi na decyzję z dnia [...] września 2008 r. bez swojej winy, bowiem w dniu 6 października 2008 r. osobiście odebrał zaskarżoną decyzję, a ponadto mimo wezwania sądu, nie przedłożył żadnych dokumentów poświadczających okres jego pobytu poza krajem. Tym samym skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu.
Z tego też względu Sąd na podstawie art. 86 w zw. z art. 87 § 2 powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił, jak w sentencji postanowienia.