Uzasadnienie
W związku z wniesieniem skargi na postanowienie Wojewody [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie o wypłatę odszkodowania skarżący P. B. wystąpił z wnioskiem o udzielenie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. We wniosku skarżący podał, że jest osobą bezrobotną, a ponadto, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i synem, osiągającymi dochody z tytułu umowy o pracę na czas nieokreślony w łącznej wysokości [...] zł. Skarżący posiada mieszkanie o pow. [...] m2, jest współwłaścicielem nieruchomości rolnej ([...] ha), nie posiada oszczędności. Wystąpienie z wnioskiem o ustanowienie adwokata wnioskodawca uzasadnił brakiem znajomości prawa.
Na mocy zarządzenia z 12 sierpnia 2013 r. skarżący został wezwany do udzielenia dodatkowych informacji odnoszących się do swojej sytuacji majątkowej, pod rygorem odmowy uwzględnienia wniosku w związku z niewykazaniem przesłanek do przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie, m.in. poprzez nadesłanie aktualnych dokumentów ujawniających wysokość dochodów uzyskiwanych przez jego domowników, przedłożenie wyciągów z rachunków bankowych i lokat oraz odpisów zeznań podatkowych, a także złożenie wyjaśnień w sprawie wysokości stałych, miesięcznych wydatków związanych z zaspokojeniem podstawowych potrzeb życiowych jego rodziny. Wezwanie sądowe w tym przedmiocie, które skarżący otrzymał w dniu 6 sierpnia 2013 r. (k. 27), pozostało jednakże bez odpowiedzi.
Mając powyższe na uwadze należało zważyć, co następuje:
Przyznanie stronie prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od ustanowionej w art. 199 p.p.s.a. zasady ponoszenia przez stronę kosztów tego postępowania związanych ze swoim udziałem w sprawie. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Z treści rozpoznawanego wniosku o prawo pomocy wynika, że wystąpienie o przyznanie pełnomocnika z urzędu wnioskodawca połączył bezpośrednio z nieznajomością prawa, nie zaś ze swoją kondycją ekonomiczną, co już prima facie wskazywałoby na brak potrzeby uwzględnienia wniosku w sytuacji, gdy sytuacja finansowa wnioskodawcy jest przez niego samego subiektywnie postrzegana jako umożliwiająca mu pozyskanie we własnym zakresie środków na zatrudnienie profesjonalnego pełnomocnika procesowego z wyboru. Należy zauważyć jednakże, że z oświadczeń strony wynika, że jest on osobą bezrobotną, pozostającą na utrzymaniu swoich domowników, która środki niezbędne do pokrycia kosztów działania pełnomocnika z wyboru musiałby wygospodarować z dochodów żony lub/i syna. Zważywszy zaś, iż zadeklarowana we wniosku wysokość dochodu uzyskiwanego w prowadzonym przez skarżącego gospodarstwie domowym (dochód na osobę wynosi ok. 1200 zł) uprawniałaby uwzględnienie wniosku, gdyby zostało przez stronę wykazane, że dochód ten w całości bilansuje się z wydatkami ponoszonymi na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych trzyosobowej rodziny skarżącego, umożliwiono wnioskodawcy, w trybie art. 255 p.p.s.a., przedstawienie dokumentów źródłowych oraz złożenie oświadczeń dotyczących wydatków koniecznych, które wskazywałby na potrzebę podjęcia rozstrzygnięcia w sprawie tego wniosku zgodnie z zawartym w nim żądaniem.
Nieskorzystanie przez wnioskodawcę z możliwości przedstawienia dokumentów oraz złożenia dodatkowych oświadczeń, do których odnosiło się skierowane do niego wezwanie sądowe z 13 sierpnia 2013 r. rodzi skutek w postaci odmowy uwzględnienia złożonego wniosku o prawo pomocy, jako zweryfikowanego negatywnie w trybie art. 255 p.p.s.a.
Mając zatem na uwadze, iż w świetle art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. nieznajomość prawa nie stanowi przesłanki przyznania prawa pomocy, zaś ewentualna potrzeba uwzględnienia wniosku wynikająca z faktu utrzymywania się trzyosobowej rodziny skarżącego z dochodów w wysokości [...] zł nie została w toku postępowania, z przyczyn leżących po stronie wnioskodawcy, potwierdzona, należało stwierdzić, iż skarżący nie wykazał, że partycypowanie w kosztach postępowania poprzez samodzielne pokrycie wydatków profesjonalnego pełnomocnika procesowego skutkować będzie uszczerbkiem w utrzymaniu koniecznym.
W tych warunkach, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.