Uzasadnienie
Minister Infrastruktury, po rozpatrzeniu zażalenia F. i I. B., postanowieniem z dnia [...] grudnia 2008 r., nr [...] utrzymał w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] września 2008 r., nr [...] o podjęciu z urzędu postępowania w sprawie nabycia z mocy prawa przez Miasto i Gminę Ś. własności nieruchomości położonej w Ś., oznaczonej w projekcie podziału jako działka nr [...].
Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie sprawy.
Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] września 2008 r. podjął z urzędu zawieszone postępowanie w sprawie stwierdzenia - w trybie art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872 ze zm.) - nabycia z mocy prawa przez Miasto i Gminę Ś. własności nieruchomości położonej w Ś., oznaczonej w projekcie podziału jako działka nr [...].
Na powyższe postanowienie F. i I. B. wnieśli zażalenie.
Minister Infrastruktury postanowieniem z dnia [...] grudnia 2008 r. utrzymał w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] września 2008 r. W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z art. 97 § 2 KPA, gdy ustąpiły przyczyny uzasadniające zawieszenie postępowania, organ administracji publicznej podejmie postępowanie z urzędu lub na żądanie strony.
Organ odwoławczy ustalił, że Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2008 r., nr [...] zawiesił z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia nabycia z mocy prawa przez Miasto i Gminę Ś. własności przedmiotowej nieruchomości, do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego jakim jest wydanie przez właściwy sąd postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku po F. B. Zdaniem Ministra, Wojewoda [...] zasadnie podjął więc z urzędu zawieszone postępowanie, skoro sprawa ta została załatwiona postanowieniem Sądu Rejonowego w Ś. z dnia [...] lipca 2008 r., sygn. akt [...] o stwierdzeniu nabycia praw do spadku po F. B..
Od postanowienia Ministra Infrastruktury z dnia [...] grudnia 2008 r. I. i F. B. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie domagając się zmiany wydanego rozstrzygnięcia. W uzasadnieniu podnieśli, że wydane w sprawie postanowienie ma charakter jedynie proceduralny i nadal nie rozwiązuje sprawy będącej przedmiotem postępowania. W ocenie skarżących w niniejszej sprawie zajęcie części nieruchomości stanowiącej ich własność, z powołaniem się na przepisy art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną narusza prawo, skoro organ kwalifikuje zajęcie wydzielonej nieruchomości pod parking, jako zajęcie pod drogę publiczną, nie wyjaśniając, czy zajęty grunt został zaliczony do odpowiedniej kategorii dróg publicznych.
Skarżący zauważyli, że wszelkie przedkładane przez nich dokumenty są ignorowane, a kierowanie sprawy na drogę procedur wynikających z KPA nie odniesie żadnego skutku, gdyż meritum sprawy nie stanowią sprawy spadkowe związane ze śmiercią F. B. Działania takie mają na celu jedynie stwarzanie pozorów działania, nic sensownego nie wnosząc.
W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury wniósł o jej oddalenie i jednocześnie podtrzymał stanowisko prezentowane dotychczas w sprawie.
W piśmie z dnia 20 lutego 2009 r. skarżący podnieśli, że organ wojewódzki i Gmina Ś. miały wiedzę na temat wszystkich stron postępowania będących współwłaścicielami zajętego gruntu na dzień 31 grudnia 1998 r. i mieszkańcami Gminy Ś., ponieważ dysponowały odpisem z księgi wieczystej i mogły osoby te powiadomić. Skarżący oświadczyli też, że na ich gruncie, bez ich zgody, zawiadomienia i odszkodowania urządzono drogę i parking, za który muszą opłacać podatki. Gmina nie płaci przy tym właścicielom za dzierżawę zajętego gruntu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga jest nieuzasadniona.
Przedmiot niniejszej sprawy sądowoadministracyjnej dotyczy postanowienia Ministra Infrastruktury z dnia [...] grudnia 2008 r. utrzymującego w mocy postanowienie Wojewody W. z dnia [...] września 2008 r. o podjęciu zawieszonego z urzędu postępowania w sprawie stwierdzenia nabycia przez Miasto i Gminę Ś. prawa własności nieruchomości oznaczonej w projekcie podziału jako działka [...], położonej w Ś., w trybie art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. – Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną – zwanej dalej ustawą. Kognicja Sądu obejmuje zatem ocenę, czy były podstawy do podjęcia zawieszonego z urzędu postępowania, czy takich podstaw nie było, a więc, czy organ administracji publicznej prawidłowo przyjął, że ustąpiła przyczyna uzasadniająca zawieszenie postępowania w tej sprawie.
Dokonując kontroli postanowienia Ministra Infrastruktury z dnia [...] września 2008 r. Sąd uznał, że postanowienie to nie narusza prawa.
W ocenie Sądu, Minister Infrastruktury prawidłowo przyjął, że w niniejszej sprawie istniały podstawy do podjęcia postępowania z urzędu. Rację ma organ twierdząc, że w sprawie ustąpiła przyczyna zawieszenia postępowania, wskazana w ostatecznym postanowieniu Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2008 r., skoro sprawa następstwa prawnego po współwłaścicielce działki nr [...] F. B. została zakończona. Poza sporem jest, że Wojewoda [...] w dniu 24 września 2008 r. otrzymał uwierzytelnioną kopię prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w Ś. z dnia [...] lipca 2008 r., sygn. akt [...] stwierdzającego nabycie przez F. B., D. N., J. B., L. N. i Z. B. spadku po F. B. W tej sytuacji Wojewoda [...] miał obowiązek podjęcia z urzędu postępowania w sprawie stwierdzenia nabycia przez Miasto i Gminę Ś. nieruchomości oznaczonej w planie podziału jako działka [...], w trybie art. 73 ust. 1 ustawy.
Z przepisów art. 12 § 1 i art. 97 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego wynika - skierowany do organu administracji publicznej - nakaz działania w sprawie wnikliwie i szybko, dlatego też gdy ustąpiły przyczyny uzasadniające zawieszenie postępowania, Wojewoda [...] zobligowany był do podjęcia postępowania z urzędu, skoro nie było wniosku strony w tym zakresie.
Sąd pragnie podkreślić, że zaskarżone postanowienie jest dla skarżących korzystne, ponieważ po podjęciu postępowania organ podejmie czynności procesowe zmierzające do wyjaśnienia sprawy co do istoty i zakończy sprawę poprzez wydanie stosownej decyzji, chyba że w toku postępowania ujawnią się inne okoliczności uzasadniające ponowne zawieszenie postępowania o stwierdzenie nabycia gruntu, w trybie art. 73 ust. 1 ustawy.
Odnosząc się do zarzutów skargi Sąd uznał, że nie mają one znaczenia dla niniejszej sprawy. Podnoszony przez skarżących brak podstaw do zastosowania w stosunku do części działki nr [...] przepisu art. 73 ustawy, poprzez nieuwzględnienie, że grunt objęty postępowaniem został zajęty pod parking, a nie drogę publiczną zaliczoną do odpowiedniej kategorii dróg publicznych, będzie podlegał ocenie w sprawie o stwierdzenie nabycia przez Miasto i Gminę Ś. tegoż gruntu. Ocena ta winna być wyrażona w uzasadnieniu decyzji załatwiającej sprawę na podstawie art. 73 ust. 1, 3 i 3a ustawy. W sytuacji gdy z tą oceną skarżący nie będą się zgadzali, wówczas będzie im przysługiwało prawo wniesienia odwołania od decyzji.
Jeżeli zaś chodzi o podnoszoną w piśmie z dnia 20 lutego 2009 r. kwestię zawieszenia przez organ postępowania, w sytuacji, gdy wszyscy współwłaściciele przedmiotowego gruntu byli ustaleni na dzień 31 grudnia 1998 r. i znani organowi, to Sąd zauważa, że tego rodzaju zarzuty należało podnieść w zażaleniu na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2008 r., nr [...], ponieważ są one skierowane przeciwko zgodności z prawem zawieszenia postępowania, nie zaś prawidłowości postanowienia o podjęciu postępowania.
Podnoszone w piśmie z dnia 20 lutego 2009 r. zarzuty dotyczące braku zawiadomienia skarżących o urządzeniu na ich gruncie drogi i parkingu, braku przyznania z tego tytułu odszkodowania i uchylania się od zapłaty za dzierżawę terenu, czy obciążenia skarżących obowiązkiem płacenia podatków za zajęty grunt nie mogą być w niniejszej sprawie skuteczne bowiem wykraczają poza przedmiot niniejszej sprawy
Biorąc pod uwagę powyższe Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji.