Uzasadnienie
Prezydent W. postanowieniem z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] odmówił dopuszczenia A.M., J.M., W.M, H.B., E.G., A.W., M.B. i A.B. do udziału w charakterze strony w postępowaniu administracyjnym prowadzonym w trybie art. 7 dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz. U. Nr 50 poz. 279) dotyczącego gruntu położonego w W. przy ul. [...] i [...].
W uzasadnieniu postanowienia organ stwierdził, że najemcy lokali w budynku o obecnym adresie [...] nie posiadają przymiotu strony w postępowaniu administracyjnym dotyczącym dawnych nieruchomości [...] oraz [...]. Postępowanie w przedmiocie ustanowienia prawa użytkowania wieczystego na rzecz spadkobierców (następców prawnych) byłych właścicieli przedmiotowego gruntu i związanej z tym odrębnej własności budynków nie dotyczy ani interesu prawnego ani sfery obowiązków lokatorów tych budynków – najemców lokali znajdujących się w tych budynkach.
Na niniejsze postanowienie pełnomocnik skarżących wniósł zażalenie, po rozpoznaniu którego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] stwierdziło, że jest ono niedopuszczalne.
Pismem z dnia [...] marca 2012 r. A.M., J.M., W.M, H.B., E.G., A.W., M.B. i A.B., reprezentowani przez adw. M. P., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na ww. Jednocześnie skarżący wystąpili z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
W uzasadnieniu wniosku podnieśli, że uchybienie terminu nie nastąpiło z ich winy, a z powodu naruszenia przez organ art. 9 k.p.a. polegającego na błędnym pouczeniu strony o możliwości wniesienia zażalenia, zaś o tym fakcie skarżący dowiedzieli się dopiero w dniu [...] marca 2012 r., tj. w dacie odbioru postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] marca 2012 r., stwierdzającego niedopuszczalność wniesionego przez nich zażalenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej jako "P.p.s.a.") spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Złożony w niniejszej sprawie wniosek dotyczy przywrócenia terminu do wniesienia skargi na postanowienie Prezydenta W. o odmowie dopuszczenia do udziału w charakterze strony, wydanego na podstawie art. 28 w zw. 60 § 2 k.p.a. Niewdając się w ocenę legalności tego rodzaju postanowienia, należy zauważyć, że nie jest ono z całą pewnością postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a. Postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie są bowiem postanowienia, które zamykają dalsze procedowanie przez organ administracji publicznej indywidualnej sprawy, o której mowa w art. 1 pkt 1 k.p.a., a nie postanowienia wydawane w kwestiach wpadkowych wynikłych w jej toku. Tą sprawą administracyjną zaś jest tu sprawa o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego gruntu nieruchomości [...] w trybie przepisów dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st.
Warszawy (Dz.U. Nr 50 poz. 279). Natomiast postanowienie wydane w przedmiocie dopuszczenia określonych podmiotów do udziału w tym postępowaniu, stanowi jedynie rozstrzygnięcie o charakterze wpadkowym, niepodlegającym zaskarżeniu w toku instancji (gdyż nie przewiduje tego kodeks postępowania administracyjnego), a w konsekwencji nie podlegającym także zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
Skoro zaś jest ono niezaskarżalne, to nie otworzył się w stosunku do tego rozstrzygnięcia jakikolwiek termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Tym samym nie można mówić o jego uchybieniu. Mając więc na względzie to, że termin, którego przywrócenia domagają się skarżący nie został uchybiony (gdyż w ogóle się w sprawie nie otworzył), to zgłoszone w tym przedmiocie żądanie jest w sposób oczywisty niedopuszczalne. Nie można wszak przywrócić terminu, który nie został ustanowiony, a więc nie mógł być również uchybiony.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 88 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.