Uzasadnienie
Pismem z dnia 13 lipca 2007 r. B. W., B. B., P. W., B. W., W. W., J. K. i W. W. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. i ukaranie tego organu grzywną w najwyższej wysokości, wynikającej z art. 154 § 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W uzasadnieniu skargi wskazano, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20 grudnia 2006 r. sygn. I SA/Wa 1803/06 uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2003 r. nr [...] oraz decyzję Prezydenta W. z [...] lipca 2003 r. Decyzjami tymi odmówiono skarżącym przyznania prawa użytkowania wieczystego gruntu przy ul. [...] w W. Pomimo tego wyroku Prezydent W. nie wydał żadnej decyzji merytorycznej. Pismem z 27 czerwca 2007 r. organ ten został pisemnie wezwany do załatwienia sprawy przez rozpoznanie wniosku o prawo do gruntu. Istnieje zatem stan bezczynności organu, co uzasadnia wniesienie skargi na podstawie art. 154 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Odpowiadając na skargę Prezydent W. wskazał, że nie jest w tej sprawie bezczynny, bowiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 19 października 2006 r. stwierdził wydanie uchwały z [...] listopada 2003 r. w sprawie zasad gospodarowania zasobem nieruchomości W. w zakresie ustalenia wysokości czynszu symbolicznego za grunty oddawane w użytkowanie wieczyste w trybie i na zasadach art. 7 dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (...) z naruszeniem prawa w części określonej w § 2 ust. 3, § 3 ust. 1 pkt 2 i w § 5 ust.
2. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 10 lipca 2007 r. oddalił skargę kasacyjną W. od wyroku z dnia 19 października 2006 r. Wobec braku podstawy do ustalenia czynszu symbolicznego nie jest możliwe zakończenie tego postępowania administracyjnego, a strony nie wnosiły zażalenia na bezczynność organu.
Pismem z dnia 24 stycznia 2008 r. skarga została uzupełniona przez wskazanie, że nie może być obecnie podnoszony argument o braku uchwały w sprawie czynszu symbolicznego, bowiem w dniu 8 listopada 2007 r. wydana została uchwała nr XVIII/579/2007 w sprawie zasad gospodarowania zasobem nieruchomości m.st. Warszawy w zakresie ustalenia wysokości czynszu symbolicznego za grunty oddawane w użytkowanie wieczyste w trybie i na zasadach art. 7 dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy oraz bonifikaty od opłat rocznych za grunty oddawane w użytkowanie wieczyste w trybie i na zasadach art. 214 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.
Zatem obecnie nie istnieją wskazane w odpowiedzi na skargę przeszkody do rozpoznania sprawy z wniosku dekretowego o oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste. Akta sprawy zostały organowi zwrócone przez Sąd w kwietniu 2007 r. Brak uchwały w przedmiocie czynszu symbolicznego, o jakiej mowa w odpowiedzi na skargę, nie zwalniał organu od prowadzenia postępowania zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego i zawiadomienia stron o podjętych czynnościach. Organ, który nie rozpoznaje sprawy w terminie powinien poinformować strony o przyczynach zwłoki i wyznaczyć nowy termin jej załatwienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga jest zasadna. Zgodnie z treścią art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia termu organowi grzywny.
Z powołanego przepisu wynikają dwie przesłanki, które muszą być spełnione łącznie, aby Sąd mógł wymierzyć organowi grzywnę. Po pierwsze organ musi pozostawać w bezczynności po wyroku uchylającym zaskarżoną decyzję, a ponadto strona przed wniesieniem skargi musi wystąpić do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie obie przesłanki zostały spełnione. Z akt sprawy wynika, że Prezydent W. od 4 kwietnia 2007 r. (data otrzymania prawomocnego wyroku z dnia 20 grudnia 2006 r. wraz z aktami sprawy) nie wykonał wyroku Sądu i pismem z dnia 26 czerwca 2007 r. organ ten został wezwany do załatwienia sprawy. Nawet gdyby przyjąć, że brak uregulowań w kwestii wysokości czynszu symbolicznego stanowił przeszkodę do wykonania wyroku Sądu, to od dnia 16 grudnia 2007 r. obowiązuje w tym zakresie uchwała Rady m.st. Warszawy z dnia 8 listopada 2007 r. nr XVIII/579/2007 i tym samym okoliczności wskazane w odpowiedzi na skargę stały się nieaktualne.
Wobec powyższego uznać należało, że zachodzą podstawy uzasadniające wymierzenie organowi grzywny. Zgodnie z brzmieniem art. 154 § 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. W przedstawionych okolicznościach sprawy Sąd uznał, że grzywna w wysokości [...] złotych będzie adekwatną sankcją.
Mając powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 154 § 1 i 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.