Uzasadnienie
Prezydent Miasta P. decyzją z 27 marca 2023 r., nr DŚR.233.4011.000032.N.2023, uznał za nienależnie pobrane przez D. B. (dalej jako skarżąca) świadczenia rodzinne w wysokości 2952 zł przyznane na dziecko – P. B., wypłacone za okres 1 listopada 2021 r. do 31 lipca 2022 r. i ustalił obowiązek zwrotu tych świadczeń.
Na powyższą decyzję skarżąca pismem z 6 kwietnia 2023 r. złożyła odwołanie.
Po rozpoznaniu odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Płocku decyzją z 3 lipca 2023 r., nr KO-636/4103/375/23, utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.
Następnie skarżąca pismem z 28 lipca 2023 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezydenta Miasta P. z 27 marca 2023 r., nr DŚR.233.4011.000032.N.2023.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Płocku wniosło o odrzucenie skargi, ewentualnie w przypadku uznania, że skarżąca skarży decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Płocku z 3 lipca 2023 r. – o oddalenie skargi.
Wobec wątpliwości co jest przedmiotem skargi Sąd zarządzeniem z 24 października 2023 r. wezwał skarżącą do jednoznacznego wskazania, czy przedmiotem skargi jest wydana w II instancji decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Płocku z 3 lipca 2023 r., nr KO-636/4103/375/23, czy przedmiotem skargi jest wydana w I instancji decyzja Prezydenta Miasta P. z 27 marca 2023 r., nr DŚR.233.4011.000032.N.2023 - w terminie 7 dni – pod rygorem uznania, że przedmiotem skargi jest decyzja Prezydenta Miasta P. z 27 marca 2023 r., jak wynika z treści skargi.
Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 22 listopada 2023 r. Jednak do dnia wydania niniejszego postanowienia pozostało ono bez odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.), dalej jako: p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2).
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. sąd na posiedzeniu niejawnym odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
W niniejszej sprawie od decyzji Prezydenta Miasta P. z 27 marca 2023 r., nr DŚR.233.4011.000032.N.2023, przysługiwało skarżącej odwołanie. Skarżąca, korzystając z tego uprawnienia, złożyła odwołanie. Po jego rozpatrzeniu Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Płocku wydało w dniu 3 lipca 2023 r., nr KO-636/4103/375/23. Dopiero od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego skarżącej przysługiwała skarga do sądu administracyjnego. Tymczasem skarżąca przedmiotem skargi uczyniła – co wynika wprost z treść skargi – wydaną w pierwszej instancji decyzję Prezydenta Miasta P. Podkreślić trzeba, że Sąd, dochowując staranności, wezwał skarżącą do jednoznacznego wskazania, czy przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Płocku z 3 lipca 2023 r., czy decyzja Prezydenta Miasta P. z 27 marca 2023 r., pod rygorem uznania, że przedmiotem skargi jest decyzja Prezydenta Miasta P. z 27 marca 2023 r., jak wynika z treści skargi. Jednak skarżąca nie udzieliła odpowiedzi na powyższe wezwanie.
W tej sytuacji Sąd uznał, że przedmiotem skargi jest decyzja Prezydenta Miasta P. z 27 marca 2023 r. W konsekwencji skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu.
Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., postanowił jak sentencji postanowienia.