Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 2 grudnia 2008 r., sygn. akt I SA/Wa 1711/08

Uzasadnienie

M. Z. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na pismo Rektora Politechniki [...] z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] informujące o niespełnieniu warunku koniecznego z § 17 pkt 6 Regulaminu Studiów Politechniki [...] do udzielenia urlopu nieuwarunkowanego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

Skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić, gdyż nie podlega kognicji sądów administracyjnych.

Zgodnie bowiem z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

W ocenie Sądu niniejsza sprawa, w związku z którą wniesiono skargę na pismo Rektora Politechniki [...], nie mieści się we wskazanym wyżej katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego, bowiem zaskarżone pismo nie jest ani postanowieniem, ani decyzją, o których mowa w art. 3 § 2 tej ustawy, ani też innym aktem rozstrzygającym sprawę co do jej istoty. Brak też jest przepisów szczególnych, które przewidywałyby w takiej sytuacji kontrolę sądowoadministracyjną. Obowiązujący stan prawny nie upoważnia do zakwalifikowania przedmiotowej skargi do spraw, o których mowa w art. 3 § 2 powołanej ustawy.

Zaskarżone do Sądu pismo Rektora Politechniki [...] z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] nie konkretyzuje bowiem żadnego stosunku administracyjnoprawnego i w żaden sposób nie rozstrzyga o prawach czy obowiązkach strony. Z zaskarżonego pisma, stanowiącego jedynie informację dla skarżącego wynika, że nie spełnił on warunku koniecznego do udzielenia urlopu nieuwarunkowanego, a zatem nie można uznać go za czynność z zakresu administracji publicznej, o której mowa w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przepis ten stanowi bowiem, że czynności w nim wymienione muszą mieć charakter publicznoprawny i że czynność musi dotyczyć uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa.

Stwierdzić zatem należy, że skoro zaskarżone pismo nie stanowi aktu ani czynności wymienionych w art. 3 § 2 powołanej ustawy, a zatem nie podlega jurysdykcji sądowoadministracyjnej, to nie może być przedmiotem oceny przez sąd administracyjny.

Z powyższych względów, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.