Uzasadnienie
W dniu 1 października 2003 r. Gmina [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] sierpnia 2003 r., nr [...], znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji komunalizacyjnej.
Wezwaniem z dnia 5 listopada 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez przedłożenie dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie do podpisania i wniesienia tego pisma przez Z. H., w imieniu Burmistrza Gminy [...], w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone stronie w dniu 12 listopada 2004 r. Termin na dokonanie wskazanej wyżej czynności upłynął w dniu 19 listopada 2004 r.
W dniu 19 listopada 2004 r. Gmina [...] nadesłała zarządzenie Burmistrza [...] z dnia [...] grudnia 2002 r., nr [...] w przedmiocie powierzenia Z. H. - zastępcy burmistrza - prowadzenia spraw gminy.
Według art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
Z akt sprawy wynika, że w terminie zakreślonym w wezwaniu Sądu z dnia 5 listopada 2004 r. strona skarżąca nie uzupełniła braków formalnego skargi, albowiem nadesłane przez Gminę [...] w dniu 19 listopada 2004 r. zarządzenie Burmistrza [...] z dnia [...] grudnia 2002 r, nr [...] nie jest dokumentem wykazującym prawo Z. H. (zastępcy burmistrza) do reprezentowania tejże gminy, w postępowaniu przed sądem administracyjnym (podpisania i wniesienia skargi). Nadesłany Sądowi dokument potwierdza jedynie prawo Z. H. jako zastępcy organu wykonawczego gminy, do prowadzenia spraw gminy m.in. z zakresu mienia komunalnego i infrastruktury komunalnej, także pod nieobecność burmistrza. Powołana w powyższym zarządzeniu podstawa prawna wskazuje, iż akt ten upoważnia zastępcę burmistrza do wykonywania, zadań burmistrza, z zakresu działalności gminy w sferze wewnętrznej. Dokument ten nie upoważnia natomiast Z. H. do działania na zewnątrz w stosunku do osób trzecich, w szczególności podpisania i wniesienia skargi do sądu administracyjnego, w imieniu organu gminy.
Biorąc pod uwagę powyższe Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 232 § 1 pkt 1 lit. a powołanej wyżej ustawy, postanowił, jak w sentencji.