Uzasadnienie
W związku z doręczeniem S. L. odpisu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 1 grudnia 2011 r. oddalającego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] czerwca 2011 r. w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego skarżąca w piśmie z 20 grudnia 2011 r. wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
W wypełnionym na wezwanie formularzu PPF wnioskodawczyni podała, że prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Źródłem utrzymania strony jest świadczenie rentowe wraz z zasiłkiem pielęgnacyjnym w łącznej wysokości [...] zł. Wnioskodawczyni, jak wynika ze złożonych wyjaśnień, samodzielnie pokrywa koszty zamieszkania (opłaty – ok. [...] zł) oraz zakupu lekarstw. W związku z trudną sytuacją finansową, w tym posiadanym zadłużeniem z tytułu opłat eksploatacyjnych, skarżącej udzielane były dotąd świadczenia z tytułu pomocy społecznej.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważyć należało, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Merytorycznemu rozpoznaniu mógł podlegać w rozstrzyganej sprawie jedynie wniosek skarżącej o ustanowienie pełnomocnika z urzędu w postępowaniu zakończonym wyrokiem Sądu I instancji z 1 grudnia 2011 r. Jest to spowodowane tym, że w świetle art. 239 pkt 1 lit. a p.p.s.a. strona wnosząca skargę na decyzję samorządowego kolegium odwoławczego w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych. Zaistniały w rozstrzyganej sprawie brak podstaw prawnych do przyznania skarżącej zwolnienia na mocy orzeczenia sądu stanowi przyczynę pozostawienia bez rozpoznania jej wniosku we wskazanym zakresie.
Żądanie skarżącej w tej części, w jakiej odnosiło się do ustanowienia pełnomocnika z urzędu, musi zostać uznane za uzasadnione. Możliwości finansowe skarżącej, mając na uwadze informacje przedstawione we wniosku, są bowiem ograniczone wobec bardzo niskich dochodów własnych gospodarstwa domowego. Dochody te nie mogą wystarczać na ustanowienie we własnym zakresie (na swój koszt) profesjonalnego pełnomocnika, którego udział na tym etapie postępowania jest obligatoryjny (art. 175 § 1-3 p.p.s.a.). Dotychczasowe korzystanie przez skarżącą ze świadczeń udzielanych przez Ośrodek Pomocy Społecznej Dzielnicy [...] potwierdza złą sytuację materialną skarżącej, jak też to, że nie ma ona charakteru krótkotrwałego.
Mając na uwadze powyższe względy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.