Uzasadnienie
W dniu 18 września 2007 r. A. N., H. S., G. N.-G. i K. S. wystąpili do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargą w przedmiocie bezczynności Ministra Budownictwa po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 czerwca 2006 r. sygn. akt I SA/Wa 82/06 uchylającym decyzję Ministra Transportu i Budownictwa z dnia [...] listopada 2005 r. odmawiającą stwierdzenia nieważności orzeczenia o wywłaszczeniu nieruchomości wraz z żądaniem wymierzenia grzywny organowi w trybie określonym w art.154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz.1270 ze zm.).
Z materiału dokumentacyjnego zgromadzonego w aktach sprawy wynika, że decyzją z dnia [...] listopada 2005 r. nr [...] Minister Transportu i Budownictwa utrzymał w mocy decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] lipca 2005 r. nr [...] o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Odwoławczej Komisji Wywłaszczeniowej przy Prezydium Rady Narodowej m. L. z dnia [...] maja 1956 r. nr [...] oraz utrzymanego przez nią w mocy orzeczenia Prezydium Rady Narodowej m. L. z dnia [...] października 1955 r. nr [...] o wywłaszczeniu na rzecz Skarbu Państwa nieruchomości położonych w L. przy ul.[...].
Wyrokiem z dnia 14 czerwca 2006 r. wydanym w sprawie o sygnaturze akt I SA/Wa 82/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Ministra Transportu i Budownictwa z dnia [...] listopada 2005 r. nr [...], wskazując m. in., że organ obowiązany jest uzupełnić materiał dowodowy w zakresie wskazanym przez Sąd.
W dniu 3 października 2006 r. akta postępowania administracyjnego wraz z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 czerwca 2006 r. wydanym w sprawie o sygnaturze akt I SA 82/06, zostały przekazane Ministrowi Budownictwa.
Pismem z dnia 1 marca 2007 r. skierowanym do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji skarżący wezwali organ do wykonania wyroku z dnia 14 czerwca 2006 r.
Minister Budownictwa poinformował strony o przyczynach niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. i wyznaczył termin rozstrzygnięcia sprawy na dzień 31 lipca 2007 r.
Decyzją z dnia [...] października 2007 r. nr [...] Minister Budownictwa odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Odwoławczej Komisji Wywłaszczeniowej przy Prezydium Rady Narodowej m. L. z dnia [...] maja 1956 nr [...] oraz utrzymanego nią w mocy orzeczenia Prezydium Rady Narodowej
- m. L. z dnia [...] października 1955 r. nr [...] o wywłaszczeniu na rzecz Skarbu Państwa nieruchomości położonych w L. przy ul. [...].
W odpowiedzi na skargę z dnia 11 września 2007 r. Minister Infrastruktury wniósł o umorzenie postępowania ewentualnie o oddalenie skargi z tego względu, że decyzja w sprawie została już wydana. Dodatkowo organ wyjaśnił, że podejmował czynności niezbędne do uzupełnienia materiału dowodowego
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Jego kontrola ogranicza się więc do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.
Stosownie do art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z przepisu tego wynikają dwie przesłanki, które muszą być spełnione łącznie, aby móc organowi administracji wymierzyć grzywnę. Po pierwsze, organ ten musi pozostawać w bezczynności po wyroku uchylającym zaskarżony akt. Po drugie, wniesienie skargi zostało poprzedzone pisemnym wezwaniem właściwego organu do wykonania wyroku. Obie te przesłanki zostały spełnione w rozpoznawanej sprawie.
Z akt sprawy wynika, że w dniu 3 października 2006 r. akta postępowania administracyjnego wraz z prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zostały doręczone Ministrowi Transportu i Budownictwa. Od tej daty rozpoczął bieg termin do ponownego merytorycznego rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Odwoławczej Komisji Wywłaszczeniowej przy Prezydium Rady Narodowej m. L. z dnia [...] maja 1956 nr [...] oraz utrzymanego nią w mocy orzeczenia Prezydium Rady Narodowej
- m. L. z dnia [...] października 1955 r. nr [...] o wywłaszczeniu na rzecz Skarbu Państwa nieruchomości położonych w L. przy ul. [...].
Akta sprawy wskazują, że dopiero w dniu 16 listopada 2006 r. organ zawiadomił strony o prowadzonym postępowaniu administracyjnym i wystąpił do Urzędu Miasta L. o nadesłanie informacji i dokumentów niezbędnych do dalszego prowadzenia postępowania w sprawie. W lutym 2007 r. organ wskazał termin załatwienia sprawy na dzień 31 lipca 2007 r., który to termin nie został zachowany. Poza sporem pozostaje okoliczność, że do daty wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, to jest do dnia 24 września 2007 r., organ administracji publicznej nie załatwił sprawy po wyroku uchylającym decyzje o odmowie stwierdzenia nieważności wskazanych powyżej orzeczeń o wywłaszczeniu nieruchomości.
Tym samym skarżący mieli legitymację do wystąpienia ze skargą w trybie określonym w art.154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W tym miejscu podkreślić należy, że zgodnie z treścią art.154 § 3 ustawy, załatwienie sprawy po wniesieniu skargi, o której mowa w art.154 § 1 ustawy nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi. Niemniej fakt ten ma wpływ na ustalenie wysokości grzywny w ramach określonych przez art. 154 § 6 cytowanej ustawy. Stosownie do treści art.154 § 6 ustawy wysokość grzywny wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego.
Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art.154 § 1 i § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz.1270 ze zm.), orzekł, jak w sentencji wyroku.
Odnośnie do skargi A. N. Sąd umorzył postępowanie sądowe, gdyż skarżący na rozprawie w dniu 1 lutego 2008 r. cofnął wniosek o ukaranie Ministra Budownictwa grzywną z tego względu, iż organ wydał decyzję w przedmiocie nieważności orzeczeń wywłaszczeniowych.
Wobec cofnięcia skargi przez skarżącego, Sąd, z mocy przepisów art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.