Uzasadnienie
M. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Infrastruktury z [...] sierpnia 2009 r., nr [...], którą organ utrzymał w mocy wcześniejszą decyzję z dnia [...] lutego 2009 r., nr [...]. Decyzją tą Minister Infrastruktury odmówił nadania skarżącemu licencji zawodowej w zakresie zarządzania nieruchomościami.
Już po wniesieniu skargi Minister Infrastruktury przesłał do akt sprawy decyzję z [...] listopada 2009 r., nr [...], którą na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), uchylił w całości decyzję Ministra Infrastruktury z [...] sierpnia 2009 r., znak [...] oraz poprzedzającą ja decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] lutego 2009 r. znak [...] i postanowił nadać M. R. licencję zawodową w zakresie zarządzania nieruchomościami.
Zarządzeniem z 4 lutego 2010 r. (k-25) Sędzia Sprawozdawca zwrócił się do Ministra Infrastruktury o udzielenie, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, informacji czy wydana przez niego w dniu [...] listopada 2009 r. decyzja nr [...] uchylająca w całości decyzję Ministra Infrastruktury z [...] sierpnia 2009 r., nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję tegoż organu z dnia [...] lutego 2009 r., nr [...] uzyskała walor prawomocności.
W odpowiedzi na wezwanie w piśmie z 22 lutego 2010 r., Minister Infrastruktury wyjaśnił, iż nie wpłynęła skarga na decyzję z dnia [...] listopada 2009 r., zatem należy uznać, że decyzja ta stała się prawomocna w dniu 15 grudnia 2009 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Wobec wydania przez Ministra Infrastruktury decyzji z [...] listopada 2009 r., nr [...] postępowanie w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe, bowiem zaskarżona decyzja została wycofana z obrotu prawnego. Dlatego Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), postanowił jak w sentencji.
O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a powołanej ustawy.