Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 1 lutego 2007 r., sygn. akt I SA/Wa 1737/06

prawomocnyRozstrzygnięcie: za organemTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Sędzia NSA Anna Lech przewodniczący
asesor WSA Iwona Kosińska
asesor WSA Mirosław Gdesz sprawozdawca
referendarz sądowy Aneta Wirkowska protokolant
Rozpoznanie
na rozprawie w dniu 1 lutego 2007 r.
Sprawa
sprawy ze skargi J. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2006 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie podziału nieruchomości

Sentencja

  1. oddala skargę.

Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] sierpnia 2004 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławczego w W., po rozpatrzeniu odwołania J. G., utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta Z. z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...] o odmowie wznowienia postępowania zakończonego decyzją Burmistrza Miasta Z. z dnia [...] stycznia 1995 r. nr [...], którą to decyzją zatwierdzony został projekt podziału nieruchomości położonej w Z. przy ul. [...], oznaczonej jako działka nr [...].

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W dniu 31 stycznia 2006 r. J. G. wystąpił o wznowienie postępowania podziałowego zakończoną powołaną decyzją Burmistrza Miasta Z. z dnia [...] stycznia 1995 r. o zatwierdzeniu projektu podziału nieruchomości oznaczonej poprzednio jako działka nr [...]. W uzasadnieniu wniosku wskazał na pięć przyczyn wznowienia postępowania:

  1. - potwierdzenie nieprawdy przez Urząd Miasta Z. w piśmie z dnia 21 listopada 1996 r.;
  2. - plan zagospodarowania przestrzennego Miasta Z. nie dopuszczał podziału nieruchomości, a inwestorzy nie dysponowali działką w dacie wydania pozwolenia na budowę;
  3. - inwestor "potwierdził nieprawdę" przy tworzeniu księgi wieczystej dla działki nr [...], wskazując że działka jest niezabudowana;
  4. - wyeliminowanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 25 maja 2005 r. sygn. akt VII SA/Wa 1146/04 z obrotu prawnego pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego nr [...] wydanej przez Burmistrza Miasta Z. Burmistrz Miasta Z. decyzją z dnia [...] lutego 2006 r. odmówił wznowienia postępowania wskazując, że wnioskodawca nie zachował 1-miesięcznego terminu do wniesienia podania, o którym mowa w art. 148 § 1 Kpa. Ponadto organ wskazał, że J. G. jako właściciel nieruchomości sąsiedniej nie ma interesu prawnego aby wystąpić z wnioskiem o wznowienie postępowania.

J. G. z tą decyzją się nie zgodził i wniósł odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] sierpnia 2006 r. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta Z. z dnia [...] lutego 2006 r. stwierdzając, że J. G. jako właścicielowi nieruchomości sąsiedniej nie przysługuje przymiot strony w związku z tym nie jest on uprawniony do wystąpienia z żądaniem wznowienia postępowania. W szczególności organ przywołał stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w wyroku z dnia 25 września 2001 r. sygn. akt I SA 700/00 stwierdził, że "J. G. jako sąsiad dzielonej nieruchomości nie mógł oprzeć swojego żądania zaniechania podziału nieruchomości na żadnym przepisie prawa materialnego, a więc nie miał interesu prawnego w postępowaniu o zatwierdzenie podziału nieruchomości i nie mógł uzyskać przymiotu strony w tym postępowaniu".

Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi J. G. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze zarzucił on nieprawidłowości przy sporządzaniu decyzji przez organ pierwszej instancji. Wskazał również, iż błędne jest powoływanie się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 września 2001 r. sygn. akt I SA 700/00, który w przedmiotowej sprawie nie powinien mieć zastosowania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalanie, powtarzając argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje

Skarga podlega oddaleniu.

Zgodnie z art. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, iż przedmiotem sprawy sądowoadministracyjnej jest ocena przez sąd prawidłowości prowadzenia przez organ administracji publicznej postępowania administracyjnego oraz zapadłego w tym postępowaniu rozstrzygnięcia.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że przedmiotem oceny przez Sąd była zgodność z prawem decyzji o odmowie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją administracyjną z dnia [...] stycznia 1995 r. opartej na stwierdzeniu, że podanie o wznowienie postępowania zostało złożone przez podmiot nie będący stroną w rozumieniu art. 28 Kpa.

W wyroku z dnia 25 września 2001 r. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził jednoznacznie, że J. G. nie posiada przymiotu strony w odniesieniu do postępowania zakończonego decyzją podziałową z dnia 1995 r. i nie może występować z wnioskiem o stwierdzenie nieważności tej decyzji.

Powyższy pogląd w całej rozciągłości należy podzielić. W związku z tym stwierdzić należy, iż J. G. jako właściciel nieruchomości przylegającej bezpośrednio do nieruchomości, podlegającej podziałowi, nie jest stroną postępowania administracyjnego w sprawie podziału w rozumieniu art. 28 Kpa.

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego i Sądu Najwyższego już na tle ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz. U. z 1991 r. Nr 30, poz. 127 ze zm.) utrwalił się pogląd, że wnioskodawcą i stroną takiego postępowania administracyjnego jest tylko właściciel lub wieczysty użytkownik nieruchomości (m.in. wyrok NSA z dnia 28 stycznia 1997 r. sygn. akt SA/Gd 3467/95 ONSA 1997, nr 4, poz. 180). Również na gruncie ustawy o gospodarce nieruchomościami Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, że interes prawny w postępowaniu w sprawie o zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości ma tylko właściciel nieruchomości oraz użytkownik wieczysty (wyrok NSA z dnia 3 września 1999 r. sygn. II SA/Wr 933/98, niepubl.).

W sprawie niniejszej jest bezsporne, że skarżący nie jest właścicielem ani wieczystym użytkownikiem działek objętych podziałem, a zatem nie przysługiwał mu przymiot strony w postępowaniu o jej podział, a tym samym nie jest stroną uprawnioną do wystąpienia z żądaniem wznowienia tego postępowania. Natomiast odwoływanie się przez skarżącego do orzeczeń wydanych na tle przepisów prawa budowlanego nie ma żadnego znaczenia dla niniejszego postępowania.

Jeżeli podanie o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 Kpa wniesione zostało przez podmiot, któremu nie przysługuje przymiot strony w rozumieniu art. 28 Kpa, organ administracji jest obowiązany wydać decyzję o odmowie wznowienia postępowania na podstawie art. 149 § 3 Kpa, co też organ zrobił.

Dodatkowo należy podzielić stanowisko organów, że wnioskodawca nie zachował jednomiesięcznego terminu do wystąpienia z wnioskiem o wznowienie postępowania, liczonym od dnia, w którym dowiedział się o okoliczności stanowiącej podstawę wystąpienia z podaniem o wznowienie (art. 148 § 2 Kpa).

W oparciu o powyższe należy zauważyć, iż zarówno organ pierwszej instancji odmawiając wznowienia postępowania, jak i Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymując tę decyzję w mocy nie naruszyły prawa, ponieważ w tych okolicznościach sprawy niedopuszczalne było wznowienie postępowania na wniosek skarżącego.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji wyroku.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.