Uzasadnienie
Minister Infrastruktury, postanowieniem z [...] sierpnia 2008 r. nr [...], odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oraz stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
Z ustaleń organu odwoławczego wynika, że decyzja Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2007 r. nie została przez H. W. odebrana, mimo jej dwukrotnego awizowania w dniu 3 sierpnia 2007 r. i 10 sierpnia 2007 r. Zgodnie z art. 129 § 2 kpa odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dni doręczenia decyzji stronie. Zgodnie z art. 44 § 4 kpa doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia.
Z powyższego, zdaniem organu, wynika że termin do wniesienia odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2007 r. upłynął w dniu 17 sierpnia 2007 r. Tak więc odwołanie H. W. z dnia 12 listopada 2007 r., nadane w Urzędzie Pocztowym w dniu 12 listopada 2007 r. zostało złożone z uchybieniem terminu wskazanego w art. 129 § 2 kpa.
Organ uznał również, że brak jest przesłanek określonych w art. 58 § 1 i § 2 kpa do przywrócenia H. W. terminu do złożenia odwołania. Organ podniósł, że z twierdzeń skarżącego i treści jego pism wynika, że nie zostało mu doręczone ani zawiadomienie o nadejściu listu poleconego ani też zawiadomienie powtórne. Organ powołał się na orzecznictwo sądowe, zgodnie z którym organ administracji państwowej nie ma obowiązku badania, czy poświadczona urzędowo relacja organu doręczającego względem odbiorcy przesyłki odpowiada rzeczywistości.
W skardze na postanowienie Ministra Infrastruktury H. W. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Podniósł, że wydanie zaskarżonego postanowienia nastąpiło z obrazą art. 6, 7, 8, 9, 12, 35, 58 § 1, 59 § 1, 77 § 1, 80, 107 § 3 oraz art. 134 kpa. Skarżący wskazał na fakt nie doręczenia mu zarówno pierwszego jak i drugiego awizo o nadejściu przesyłki poleconej.
W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jest uzasadniona, gdyż zaskarżone postanowienie narusza prawo w stopniu uzasadniającym jego uchylenie.
Przepis art. 44 kpa przewiduje tzw. doręczenie zastępcze, które ma zastosowanie w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 kpa. Doręczenie to, w przypadku doręczenia pisma przez pocztę, polega na tym, że poczta przechowuje pismo przez okres siedmiu dni w swojej placówce (§ 1). Z tym, że zawiadomienie o złożeniu pisma w placówce pocztowej powinno być umieszczone w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, w drzwiach mieszkania adresata albo jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w miejscu widocznym na nieruchomości, której postępowanie dotyczy (§ 2). Aby doręczenie można było uznać za prawnie skuteczne muszą więc zostać spełnione warunki określone w § 1 i § 2 art. 44 kpa.
W rozpoznawanej sprawie na przesyłce adresowanej do H. W., zawierającej decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2007 r., znajdują się adnotacje o datach jej awizowania oraz data zwrotu przesyłki z powodu jej nie podjęcia w terminie. Skarżący zarówno we wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania jak i w skardze utrzymuje, że nie otrzymał żadnego zawiadomienia o "awizowaniu" tej przesyłki. Na przesyłce brak jest jakichkolwiek adnotacji, czy zawiadomienie o złożeniu przesyłki w placówce pocztowej zostało adresatowi pozostawione i gdzie zostało ono umieszczone, a w szczególności, czy zostało umieszczone w jednym z miejsc o jakich stanowi art. 44 § 2 kpa. Brak jest więc powodów do uznania, że warunek określony w art. 44 § 2 kpa został dopełniony przez doręczyciela.
Tym samym nie można uznać, że przesyłka ta została H. W. doręczona. Błędnie więc organ uznał w zaskarżonym postanowieniu, że termin do złożenia odwołania od decyzji Wojewody [...] upłynął w dniu 17 sierpnia 2007 r. i wniesienie odwołania z dnia 12 listopada 2007 r. nastąpiło z uchybieniem terminu wskazanego w art. 129 § 2 kpa. Skoro nie można przyjąć, że decyzja została H. W. doręczona, to nie rozpoczął biegu termin do wniesienia odwołania, gdyż zgodnie z art. 129 § 2 kpa odwołanie wnosi się w terminie czternastu dniu od dnia doręczenia decyzji stronie. Stwierdzenie więc przez organ, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu nastąpiło z naruszeniem art. 134 kpa. Ponieważ nie nastąpiło uchybienie terminowi do wniesienia odwołania, to prośba H. W. o przywrócenie terminu jest bezprzedmiotowa i rozstrzygnięcie tej prośby przez jej merytoryczne rozpatrzenie nastąpiło z naruszeniem art. 58 § 1 kpa.
Przywołany w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wyroku NSA z dnia 13 października 1999 r., sygn. akt I SA 431/99 nie ma zastosowania w niniejszej sprawie, albowiem na przesyłce adresowanej do H. W. brak jest w ogóle urzędowego poświadczenia przez organ doręczający, by zawiadomienie o złożeniu przesyłki w placówce pocztowej zostało umieszczone w sposób określony w art. 44 § 2 kpa.
Stwierdzone naruszenie przepisów postępowania miało istotny wpływ na wynika sprawy, co uzasadnia uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Z powyższych względów Sąd na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 152 i art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.