Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 8 lutego 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A. P. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 grudnia 2016 r., wydanym w sprawie o sygn. akt I SA/Wa 1478/16.
Postanowieniem z dnia 15 lutego 2018 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał na rzecz radcy prawnego tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 295,20 zł.
W dniu [...] marca 2018 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynęło zawiadomienie pełnomocnika z urzędu o sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu z dnia 8 lutego 2018 r. wraz z dołączoną opinią prawną. Pełnomocnik wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, według norm przepisanych. Jednocześnie oświadczył, że koszty te nie zostały opłacone w całości, ani w części.
W niniejszej sprawie zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 t.j.) zwanej dalej P.p.s.a. wyznaczony adwokat, radcy prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu reguluje obecnie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r.
w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715), które weszło w życie z dniem 2 listopada 2016 r., powoływanego dalej jako "rozporządzenie".
W niniejszej sprawie opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu z dnia 8 lutego 2018 r. została sporządzona w dniu [...] marca 2018 r. i wpłynęła do Sądu w dniu [...] marca 2018 r. (data stempla biura podawczego). Z uwagi na to, że postępowanie w drugiej instancji zainicjowane wniesioną opinią o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej zostało wszczęte po wejściu w życie ww. rozporządzenia zastosowanie w sprawie będą miały przepisy ww. rozporządzenia.
Przepis § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia stanowi, że za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka wynosi - 50 % opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny – 75 % tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia opłaty w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna ani decyzja, czy też postanowienie Urzędu Patentowego - wynoszą 240 zł.
Stosownie do § 4 ust. 3 ww. rozporządzenia opłatę, o której mowa w ust. 1 i 2, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towaru i usług. Obecnie stawka ta wynosi 23 %.
W niniejszej sprawie radca prawny – P. C. został ustanowiony pełnomocnikiem z urzędu w sprawie o sygn. akt I SA/Wa 1478/16. Stosownie do treści art. 39 P.p.s.a. pełnomocnictwo to obejmowało również z mocy samego prawa umocowanie do reprezentowania skarżącej w sprawie ze skargi o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Sądu z dnia 15 grudnia 2016 r., wydanym w sprawie o sygn. akt I SA/Wa 1478/16.
W ramach pomocy prawnej udzielonej skarżącej w niniejszej sprawie pełnomocnik przeglądał w dniu [...] stycznia 2018 r. akta sprawy oraz wniósł opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego przez Sąd wyroku z dnia 8 lutego 2018 r. oddalającego skargę o wznowienie postępowania sądowego.
Zasadne jest zatem przyznanie pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenia w wysokości 50 % opłaty określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit c) rozporządzenia, czyli opłatę w wysokości 120 zł. Na mocy § 4 ust. 3 rozporządzenia, ustalona opłata ulega podwyższeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług (23 %).
W konsekwencji radcy prawnemu – P. C. należy się wynagrodzenie w wysokości 120 zł oraz kwota 27,60 zł stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług – łącznie kwota 147,60 zł.
Z powyższych względów, w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. postanowiono jak w sentencji postanowienia.