Uzasadnienie
Radca prawny P. S. został wyznaczony pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego W. K. na skutek postanowienia referendarza sądowego z dnia 24 listopada 2011 r., (k- 41). W następstwie powyższego wyznaczony z urzędu pełnomocnik skierował do Sądu wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej (k- 54), który postanowieniem referendarza sądowego został rozpoznany odmownie, gdyż uznał on, że wyznaczony z urzędu pełnomocnik nie świadczył wobec skarżącego realnej pomocy prawnej.
W dniu 26 stycznia 2012 r., radca prawny P. S. skierował do Sadu ponowny wniosek o przyznanie kosztów. Zaznaczył w nim, że wnosi o zasądzenie na jego rzecz kosztów nieopłaconej pomocy prawnej za udział w postępowaniu oraz za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej powiększonej o koszty korespondencji ze skarżącym w kwocie 7,50 zł. Jednocześnie oświadczył, że koszty te nie zostały opłacone ani w całości ani w części. Do wniosku dołączył dowód wysłania skarżącemu informacji o przyjęciu sprawy oraz dowód wysłania skarżącemu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.
Rozpoznając wniosek na wstępie stwierdzić należy, iż stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). W myśl § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b powołanego rozporządzenia stawki minimalne wynoszą za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W myśl zaś § 2 ust. 3 tego rozporządzenia opłaty za czynności radcy prawnego ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Ponadto stosownie do § 16 rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
W pierwszej kolejności należy zauważyć, że wyznaczony pełnomocnik został wyznaczony przez władze samorządu korporacyjnego do reprezentowania interesów skarżącego jeszcze przed wydaniem orzeczenia w sprawie przez Sąd pierwszej instancji – postanowienie z dnia 5 stycznia 2012 r. o odrzuceniu skargi (k- 58). Zatem należne mu wynagrodzenie z tytułu zastępstwa procesowego wyniesie 50% stawki określonej w powołanych wyżej przepisach.
Z oświadczenia pełnomocnika skarżącego wynika, że w sprawie niniejszej sporządził on opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, jak również udokumentował poniesienie niezbędnych wydatków w wysokości 7,50 zł opłaconych tytułem kosztów korespondencji ze skarżącym.
Ponadto wniosek zawiera oświadczenie o którym mowa w § 16 rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. W tej sytuacji uznać należy, że w sprawie zaistniały przesłanki uzasadniające uwzględnienie złożonego wniosku.
W świetle powyższego w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.