Uzasadnienie
Wyrokiem z 31 marca 2017r. w sprawie o sygn. akt I SA/Wa 36/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2016r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. Skarżąca złożyła skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego powyżej wskazanym orzeczeniem, którą następnie uzupełniła. Wskazała, że wyszły na jaw nowe okoliczności i dowody w sprawie. Jako nowe okoliczności i dowody w sprawie wskazała:
- - orzeczenie z [...] października 2017r. o stopniu niepełnosprawności, na dowód niepełnosprawności istniejącej od [...] kwietnia 2015 r. do [...] października 2020 r.
- - zaświadczenie lekarza sądowego z listy lekarzy sądowych Sądu Okręgowego w [...] z [...] października 2017 r., nr [...] na dowód swego stanu zdrowia,
- - pismo Powiatowego Urzędu Pracy w [...]na dowód, iż została pozostawiona środków do życia od [...] października 2016 r. do chwili obecnej, pomimo niezdolności do pracy.
Ponadto stwierdziła, że podstawą wznowienia jest art. 183 § 2 ust. 5 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., albowiem została pozbawiona prawa do obrony jej praw, naruszenie prawa materialnego przez jego niewłaściwe zastosowanie i dyskryminowane jej za niepełnosprawność, co jest naruszeniem art. 3 pkt 3 Traktatu o UE.
Pismem z dnia [...] stycznia 2018r. w wykonaniu zarządzenia z dnia [...] stycznia 2018r. skarżąca została pouczona, w jakich sytuacjach przepisy prawa przewidują wznowienie postępowania sądowego oraz wezwana do jednoznacznego wskazania podstawy wznowienia, jej uzasadnienia oraz przytoczenia okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do złożenia skargi o wznowienie postępowanie oraz zawarcia żądania uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 280 § 1 i 2 p.p.s.a w zw. z art. 279 p.p.s.a).
W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca jako podstawę wznowienia upatruje w przepisie art. 273 § 2 p.p.s.a. Zdaniem skarżącej na wynik sprawy mogły mieć wpływ orzeczenie z dnia 2 października 2017r. i zaświadczenie z dnia 14 października 2017r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego jest instytucją wyjątkową. Podstawy wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego zostały wskazane w art. 271-274 p.p.s.a.
Wniesienie skargi o wznowienie postępowania powoduje uruchomienie dwufazowego postępowania, mającego na celu zbadanie jego dopuszczalności, a następnie, w razie pozytywnego zakończenia pierwszego etapu - zbadanie jego zasadności.
Skarga o wznowienie postępowania powinna odpowiadać wymaganiom formalnym stawianym pismom strony (art. 46 p.p.s.a.), a ponadto zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia (art. 279 p.p.s.a.).
Podanie podstawy wznowienia powinno zawierać powołanie i wyraźne określenie, które z podstaw wymienionych w art. 271-274 p.p.s.a. uzasadniają wznowienie postępowania w danej sprawie, natomiast uzasadnienie podstaw wznowienia powinno zawierać w szczególności powołanie okoliczności powodujących istnienie wskazanej podstawy wznowienia.
W myśl art. 280 p.p.s.a., sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę (§ 1).
W niniejszej sprawie, z uwagi na dokonane przez skarżącą sprecyzowanie skargi, Sąd uznał, że w istocie powołuje się ona na podstawę wznowienia, określoną w art. 273 § 2 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu.
W doktrynie, jak też w orzecznictwie uznaje się, iż art. 273 § 2 p.p.s.a nie traktuje o wykrytej okoliczności faktycznej lub środku dowodowym, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy administracyjnej, gdyż te powinny być wykorzystane w tym właśnie postępowaniu. Wznowienie postępowania przed sądem administracyjnym uzasadniają przesłanki wznowienia, które są następstwem zdarzeń powstałych w samym postępowaniu sądowym (orzeczenie NSA II OSK 1942/15, LEX 2316387). Dlatego w tym przepisie chodzi o takie okoliczności faktyczne i dowody, które istniały w czasie trwania postępowania sądowego, ale nie były znane stronom - z tego tylko względu nie mogły one z nich skorzystać. Środek dowodowy, który powstał po uprawomocnieniu się wyroku nie może stanowić podstawy wznowienia postępowania.
Tym samym podkreślenia wymaga, że dowód w postaci orzeczenia z dnia [...] października 2017 r. i zaświadczenia z dnia [...] października 2017r. nr [...] nie mógł mieć wpływu na wynik sprawy sądowej, zakończonej orzeczeniem z dnia 31 marca 2017 r., gdyż strona nie mogła z nich skorzystać w postepowaniu sądowym, gdyż powstały one po jej zakończeniu. Analogiczne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 7 czerwca 2017 r., sygn. akt I OSK 1070/17).
Wobec powyższego skargę o wznowienie postępowania sądowego, w której jako podstawę wznowienia wskazano dowody powstałe bezspornie po dacie wydania rozstrzygnięcia (tj. orzeczenie o niepełnosprawności z 2 października 2017 r.) uznać należało jako w istocie nieopartą na ustawowej podstawie wznowienia, a więc podlega ona odrzuceniu.
Z przedstawionych powyżej względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.