Uzasadnienie
M. K. wnioskiem z dnia 8 listopada 2004 r. wniesionym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wystąpił o wymierzenie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w [...] grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] nie przekazało do Sądu jego skargi wniesionej w dniu 4 października 2004 r. na bezczynność tego Kolegium wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.
W dniu 30 grudnia 2004 r. wpłynęła do Sądu skarga M. K. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], w której skarżący zarzucił organowi, że nie rozpatrzył jego wniosku z dnia 28 sierpnia 2001 r. w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej. Wraz ze skargą organ przekazał akta sprawy i odpowiedź na skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 54 § 2 i art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi, przekazuje sprawę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia. W razie niezastosowania się do tego obowiązku sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 powołanej ustawy.
Na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn, niż wymienione w pkt 1 i 2 tego art., stało się bezprzedmiotowe.
Wymierzenie grzywny jest środkiem dyscyplinującym, mającym na celu doprowadzenie do wykonania przez organ ciążącego na nim obowiązku procesowego. Dopełnienie tego obowiązku, chociażby z uchybieniem terminu, ale zanim sąd orzeknie w tej sprawie – jak to miało miejsce w niniejszej sprawie – czyni postępowanie w przedmiocie wymierzenia grzywny bezprzedmiotowym i należy je umorzyć.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 powołanej ustawy postanowił, jak w sentencji.