Uzasadnienie
Uzasadnienie
W dniu 23 września 2004 r. [...] Przedsiębiorstwo [...] sp. z o. o. w K. wniosło do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] lipca 2004 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nabycia z mocy prawa własności nieruchomości.
Według art. 3 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sprawy należące do właściwości sądów administracyjnych rozpoznają, w pierwszej instancji, wojewódzkie sądy administracyjne.
Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma interes prawny.
Przede wszystkim Sąd zauważa, że skarga strony została błędnie zaadresowana do Naczelnego Sądu Administracyjnego, albowiem skargi na działalność organów administracji publicznej podlegają rozpoznaniu w pierwszej instancji przez wojewódzkie sądy administracyjne. Jednocześnie należy stwierdzić, że w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego dotyczącym komunalizacji mienia ogólnonarodowego utrwalił się pogląd, że stronami postępowania mającego na celu potwierdzenie przejścia z mocy prawa własności mienia ze Skarbu Państwa na gminę są tylko Skarb Państwa i właściwa miejscowo gmina, ponieważ wynik postępowania komunalizacyjnego nie ma wpływu na sferę praw i obowiązków (interes prawny) osób które władają tym mieniem w ograniczonym zakresie np. jako użytkownik wieczysty, użytkownik bądź dzierżawca (patrz: wyrok NSA z dnia 23 maja 1994 r., I SA 979/93, ONSA 1995/1/50; wyrok NSA z dnia 12 października 1998 r., I SA 352/98).
Z akt sprawy wynika, że skarżący jest użytkownikiem wieczystym części skomunalizowanej nieruchomości, o której mowa w decyzji Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] lipca 2004 r., nr [...]. Zatem wnoszący skargę nie posiada interesu prawnego, o których mowa w art. 50 powołanej wyżej ustawy. W związku z powyższym nie jest legitymowany do wniesienia tego środka prawnego.
Z powyższych względów skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 powołanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.