Uzasadnienie
Rada Gminy W. w dniu [...] czerwca 2008 r. podjęła uchwałę nr [...] w sprawie likwidacji Szkoły Podstawowej [...] w M. Skargę na powyższą uchwałę - po uprzednim wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa, a więc po wyczerpaniu trybu określonego w art. 101 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - wniósł Z. Skarżący zarzucił, że Rada Gminy w W. podejmując zaskarżoną uchwałę nie przedstawiła jej do zaopiniowania związkowi zawodowemu, co stanowi naruszenie art. 19 ust. 2 ustawy z 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych.
W odpowiedzi na skargę Rada Gminy w W. wniosła o odrzucenie skargi ewentualnie o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga jest bezzasadna.
Ustawa z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) przewiduje możliwość zaskarżenia uchwał organów gminy do sądu administracyjnego. O tym kto i na jakich warunkach może wnieść skargę do Sądu oraz jakiego rodzaju uchwały mogą podlegać zaskarżeniu rozstrzyga art. 101 ust. 1 powołanej ustawy. Zgodnie z tym przepisem skargę, o której mowa może wnieść każdy czyj interes prawny lub uprawnienia zostały naruszone uchwałą organu gminy, po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia, przy czym zaskarżone mogą być tylko uchwały z zakresu administracji publicznej.
Skarżący powołuje się na to, że przedmiotowa uchwała nie została przedłożona do zaopiniowania związkowi zawodowemu, co w ocenie skarżącego, stanowi naruszenie art. 19 ust. 2 ustawy z 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (Dz. U. z 2001 r. nr 79, poz. 854). Powołany przepis stanowi, że organy samorządu terytorialnego kierują założenia albo projekty aktów prawnych, o których mowa w art. 1 do odpowiednich władz statutowych związku, określając termin przedstawienia opinii nie krótszy jednak niż 30 dni.
W ocenie Sądu Z. uprawniony jest do wniesienia skargi z uwagi na treść art. 19 ust. 2 ustawy o związkach zawodowych.
Ustalenie zatem wymaga, czy uchwała o likwidacji szkoły podstawowej jest aktem prawnym prawa miejscowego, czy też nie. W ocenie Sądu uchwała ta jest aktem administracyjnym podjętym w indywidualnej sprawie administracyjnej i nie może być kwalifikowany jako akt prawa miejscowego. O tym bowiem czy uchwała o likwidacji danego podmiotu powinna być zakwalifikowana do grupy przepisów powinien decydować zakres podmiotów zainteresowanych jej funkcjonowaniem.
W przypadku, gdy jest to krąg bliżej nieokreślony uchwała ta posiada status prawa miejscowego. Natomiast, gdy krąg podmiotów zainteresowanych likwidacją konkretnego podmiotu nie wykracza poza ramy struktur organizacyjnych danej gminy to akt o zamiarze jego likwidacji należy zakwalifikować do aktów organizacyjnych, nie mających walorów przepisów prawa.
Związkowej procedurze opiniodawczej podlegają tylko akty prawa miejscowego, o charakterze ogólnym. Uchwały mające charakter indywidualnego aktu organizacyjnego takiej procedurze nie podlegają.
Zaskarżona w niniejszej sprawie uchwała Rady Gminy W. reguluje konkretną sprawę, dotyczy praw i interesów pracowników zatrudnionych w szkole podstawowej objętej tą uchwałą, a więc dotyczy imiennie oznaczonego adresata, nie zawiera powszechnie obowiązujących przepisów gminnych oraz nie ma charakteru normatywnego, to jest takiego, który reguluje nieokreśloną liczbę przypadków. W związku z tym uchwała Rady W. nie mieści się w pojęciu aktu prawnego, o którym mowa w art. 19 ust. 1 i 2 ustawy o związkach zawodowych i dlatego nie podlega obowiązkowi opiniowania przez związki zawodowe.
Powołany przez skarżącego wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30.11.2007 r. sygn. akt I OSK 1282/07 odnosi się do rozstrzygnięcia nadzorczego wojewody wydanego na postawie art. 91 ust. 1 ustawy z 8.03.1990 r. o samorządzie gminnym w sprawie uchwały rady miasta o zamiarze likwidacji domu kultury, a więc innej placówki niż uchwała w niniejszej sprawie.
Z powyższych względów Sąd na zasadzie art. 151 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.