Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 18 listopada 2010 r. oddalił skargę S. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] lipca 2010 r. w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania.
Następnie Sąd ten postanowieniami z dnia 25 listopada 2010 r. i z dnia 10 grudnia 2010 r., sygn. I SA/Wa 1776/10 odmówił S. P. sporządzenia uzasadnienia ww. wyroku. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniami z dnia 9 lutego 2011 r. sygn. I OZ 87/11 i I OZ 26/11 oddalił zażalenie S. P. na powyższe postanowienia. We wskazanych okolicznościach wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 listopada 2010 r. stał się prawomocny z dniem 21 grudnia 2010 r.
Rozpoznając kolejny wniosek S.P. z dnia 27 listopada 2013 r. o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 18 listopada 2010 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 13 stycznia 2014 r., sygn. I SA/Wa 1776/10 ponownie odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku, nie znajdując podstaw do jego uwzględnienia. Powyższe stanowisko Sądu I instancji zostało potwierdzone przez Naczelny Sąd Administracyjny, który postanowieniem z dnia 11 marca 2014 r. sygn. I OZ 155/14 oddalił zażalenie S. P. Wnioskiem z dnia 15 maja 2014 r. S. P. wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienia adwokata. Wskazując na swoją sytuację rodzinną i materialną, wnioskodawca stwierdził, że uzasadnienie zgłoszonego żądania stanowią akta sprawy będące w posiadaniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, Sądu Najwyższego oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego (sygn. akt I OZ 155/14).
Postanowieniem z dnia 18 lipca 2014 r., sygn. akt I SA/Wa 1776/10 referendarz sądowy odrzucił wniosek o przyznanie prawa pomocy, bowiem został on złożony po zakończeniu postępowania, a nie w jego toku.
Od powyższego postanowienia S. P. wniósł sprzeciw.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 260 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm.) w razie wniesienia sprzeciwu od postanowienia wydanego przez referendarza sądowego, który nie został odrzucony, postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.
Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ppsa, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Zgodnie z art. 243 § 1 ppsa, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Powyższe oznacza, że prawo pomocy ma służyć podjęciu przez stronę czynności prowadzących do wniesienia skargi na działalnie lub zaniechanie organu administracji lub powinno być związane z czynnościami procesowymi podejmowanymi w toku już zawisłego postępowania.
W niniejszej sprawie wniosek o przyznanie prawa pomocy został złożony w dniu 15 maja 2014 r. (data prezentaty), czyli już po prawomocnym zakończeniu niniejszego postępowania wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w z dnia 18 listopada 2010 r., którym oddalono skargę S. P. Jak wynika z akt sprawy postanowieniem z dnia 15 lutego 2011 r. stwierdzono, że ww. orzeczenie jest prawomocne od dnia 21 grudnia 2010 r. Przy czym w niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniami z dnia 25 listopada 2010 r., z dnia 10 grudnia 2010 r. i z dnia 13 stycznia 2014 r. odmówił sporządzenia uzasadnienia ww. wyroku, zaś Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniami z dnia 9 lutego 2011 r., sygn. akt I OZ 86/11 i I OZ 87/11 i z dnia 11 marca 2014 r., sygn. akt I OZ 155/14 oddalił wniesione przez skarżącego zażalenia na wskazane uprzednio postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
W takiej sytuacji skoro wniosek o przyznanie prawa pomocy został złożony po prawomocnym zakończeniu postępowania, to nie mógł on zostać uwzględniony.
Powyższy pogląd, iż wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony po prawomocnym zakończeniu postępowania jest niedopuszczalny jest przyjmowany w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 stycznia 2009 r., II OZ 1385/08, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 1 kwietnia 2009 r., II SA/Bk 821/08, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 7 kwietnia 2009 r., IV SA/Po 319/08, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl/).
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 243 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 260, orzeczono jak w sentencji postanowienia.