Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 23 listopada 2016 r. (data stempla biura podawczego) wpłynęła skarga S. "[...]" w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2016 r. nr [...] wraz z zawartym w niej wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Z tego względu, przy piśmie z dnia 30 marca 2017 r. przesłano wnioskodawczyni formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy PPPr, stanowiący załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 sierpnia 2015 r. (Dz. U. z 2015 r. poz. 1257), celem jego wypełnienia, zgodnie z opisem wskazanym w poszczególnych rubrykach oraz pouczeniem zawartym na ostatniej stronie formularza, podpisania i odesłania do Sądu, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania (art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r. poz. 718 t.j.), powoływanej dalej P.p.s.a. Powyższe pismo wraz z dołączonym formularzem wnioskodawczyni odebrała w dniu 10 kwietnia 2017 r., a zatem termin do nadesłania wniosku na obowiązującym formularzu upłynął z dniem 17 kwietnia 2017 r. Z akt sprawy wynika, że w dniu 21 kwietnia 2017 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynęło pismo wnioskodawczyni, w którym oświadczyła, że cofa wniosek o przyznanie prawa pomocy. Jednocześnie wnioskodawczyni dołączyła dowód uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje:
Stosownie do treści art. 249 a P.p.s.a. jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
W niniejszej sprawie wnioskodawczyni pismem z dnia 18 kwietnia 2017 r. skutecznie cofnęła wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Z tego względu, na podstawie art. 249 a w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.