Uzasadnienie
Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] października 2008 r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania G. i S. J. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] odmawiającej wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2004 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty P. z dnia [...] maja 2004 r. nr [...], którą udzielono Polskim [...] Sp. z o.o. w P. zezwolenia na zajęcie części nieruchomości o pow. [...] m² (pas zajęcia o długości [...] m i o szerokości [...] m), położonej w miejscowości S., gmina K., oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...] o pow. [...] m², zapisanej w księdze wieczystej Kw nr [...] jako współwłasność S. i G. J., w celu założenia i przeprowadzenia przewodów i urządzeń służących do przesyłania energii elektrycznej oraz urządzeń niezbędnych do przesyłania energii elektrycznej oraz urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, charakteryzujących się następującymi parametrami technicznymi: przebudowa istniejącej nadziemnej linii energetycznej wysokiego napięcia [...] relacji [...] na [...] linię energetyczną wysokiego napięcia [...] relacji [...] oraz zobowiązującą Polskie [...] Sp. z o.o. w P. do przywrócenia wymienionej nieruchomości do stanu poprzedniego niezwłocznie po dokonaniu inwestycji, a także zobowiązującą właścicieli nieruchomości do udostępnienia nieruchomości w celu wykonania czynności związanych z konserwacją oraz usuwaniem awarii linii energetycznej i nadającą przedmiotowej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2008 r.
W uzasadnieniu decyzji Minister Infrastruktury podał, że decyzją z dnia [...]maja 2004 r. Starosta P. orzekł o udzieleniu Polskim [...] Sp. z o.o. w P. zezwolenia na zajęcie części nieruchomości stanowiącej współwłasność S. i G. J., położonej w miejscowości S., gmina K., zapisanej w księdze wieczystej Kw nr [...], a szczegółowo pisanej w osnowie zaskarżonej decyzji. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2004 r.
Po rozpatrzeniu wniosku G. i S. J. z dnia 7 listopada 2007 r. o wznowienie postępowania, Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] maja 2008 r. odmówił wznowienia postępowania, wskazując uchybienie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Od decyzji tej odwołanie wnieśli G. i S. J. wskazując, że zaskarżona decyzja narusza przepisy prawa materialnego i postępowania, zasady doświadczenia życiowego, jej uzasadnienie nie mieści się w granicach prawa oraz swobodnego uznania organu administracji publicznej; podnieśli, że wbrew stanowisku Wojewody nową okolicznością jest nie wyrok sądowy, lecz prawomocny wyrok sądowy, ponieważ zgodnie z podstawową zasadą prawa wykonalny, czyli wywołujący skutki prawne, jest prawomocny wyrok sądowy.
W uzasadnieniu decyzji Minister Infrastruktury stwierdził, że przed wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania organ administracji bada wyłącznie czy wniosek pochodzi od strony w rozumieniu art. 28 kpa, czy oparty jest o ustawowe przesłanki wznowienia enumeratywnie wymienione w art. 145 § 1 kpa i 145a kpa, oraz czy wniosek został wniesiony z zachowaniem terminów wymienionych w art. 148 kpa. Jeżeli wniosek złożyła osoba nie mająca przymiotu strony albo przekroczono termin do jego złożenia lub wniosek nie wskazuje przesłanek do wznowienia postępowania, organ administracji wydaje decyzję odmawiającą wznowienia postępowania. W myśl art. 148 § 1 kpa podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania.
Okolicznością mającą stanowić podstawę do wznowienia postępowania w niniejszej sprawie jest stwierdzenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 18 lipca 2007 r. sygn. akt II SA/Po 209/07 nieważności uchwały Rady Miejskiej w K. nr [...] z dnia [...] czerwca 2003 r. w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik wnioskodawców był obecny na rozprawie, na której zapadł ten wyrok, jak również był umocowany do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Skoro pełnomocnik wnioskodawców był obecny na rozprawie, po zamknięciu której ogłoszono wyrok w sprawie, powoływany jako źródło wiedzy o przesłankach wznowieniowych, zdaniem organu, dniem, w którym wnioskodawcy dowiedzieli się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania w rozumieniu art. 148 § 1 kpa, był dzień tej rozprawy (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 listopada 2006 r. sygn. akt SA/Wa 1398/06, LEX nr 328787. Zdaniem Ministra Infrastruktury, treść art. 148 § 1 kpa wyraźnie nawiązuje do "dowiedzenia się" o podstawie wznowienia.
Stanowisko strony, iż termin ten należy liczyć od dnia uprawomocnienia się postanowienia sądu, nie znajduje oparcia w tym przepisie. Nie do przyjęcia, zdaniem organu, byłby pogląd, według którego należy oczekiwać na uprawomocnienie się orzeczenia sądowego i dopiero od daty prawomocności liczyć termin do zgłoszenia żądania wznowienia postępowania. W art. 148 § 1 kpa jest mowa o nowej okoliczności, a więc dotarciu do strony wiadomości o wydaniu orzeczenia przez sąd. Uprawomocnienie się tego orzeczenia jest już kwestią podlegającą badaniu, lecz w toku postępowania o wznowienie postępowania (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 października 1999 r. sygn. akt IV SA 1676/97, LEX nr 48747).
Zdaniem Ministra Infrastruktury, okoliczność mająca uzasadniać wznowienie postępowania zaistniała z dniem ogłoszenia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, tj. z dniem 18 lipca 2007 r., zatem wniesienie podania o wznowienie postępowania dopiero w dniu 7 listopada 2007 r. uchybia terminowi jednego miesiąca liczonego od dnia, kiedy strona dowiedziała się o podstawie wznowienia.
Skargę na decyzję Ministra Infrastruktury do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyli G. i S. J., i wnieśli o uchylenie zaskarżonej, oraz poprzedzającej ją decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2008 r.
Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucili rażące naruszenie prawa materialnego i procesowego w sposób mający wpływ na wynik sprawy przez niewłaściwe zastosowanie i wykładnię następujących przepisów: art. 32 kpa, art. 145 w zw. z art. 147, 148 § 1 i art. 156 § 1 kpa w zw. z art. 147, 168 i 170 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz art. 13 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych, polegająca na błędnym przyjęciu, iż upłynął miesięczny termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania.
W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
- 1. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.
- 2. Dokonując oceny zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zarówno zaskarżona jak i poprzedzająca decyzja nie naruszają prawa.
- 3. Zaskarżoną decyzją Minister Infrastruktury utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2008 r. odmawiającą wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2004 r., którą udzielono Polskim [...] Sp. z o.o. w P. zezwolenia na zajęcie części nieruchomości w celu założenia i przeprowadzenia przewodów i urządzeń służących do przesyłania energii elektrycznej.
Stan faktyczny ustalony w sprawie w postępowaniu administracyjnym nie budzi wątpliwości.
Sąd podziela stanowisko organu wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, a nie podziela zarzutów skargi.
4. Postępowanie w sprawie wznowienia postępowania jest jednym z trybów postępowania nadzwyczajnego. Przedmiotem postępowania nadzwyczajnego jest przeprowadzenie kontroli prawidłowości decyzji wydanej w postępowaniu zwykłym. Wznowienie postępowania jest instytucją procesową, stwarzającą możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym ona zapadła było dotknięte kwalifikowaną wadliwością szczegółowo wyliczoną w przepisach prawa procesowego.
5. Zgodnie z art. 148 § 1 kpa, podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania.
W niniejszej sprawie skarżący wnieśli o wznowienie postępowania, jako przesłankę wznowienia wskazując wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 18 lipca 2007 r. sygn. akt II SA/Po 209/07 stwierdzający nieważność uchwały Rady Miejskiej w K. nr [...] z dnia [...] czerwca 2003 r. w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Pełnomocnik wnioskodawców był obecny na rozprawie, na której zapadł ten wyrok, jak również był umocowany do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Skoro pełnomocnik wnioskodawców był obecny na rozprawie, po zamknięciu której ogłoszono wyrok w sprawie powoływany jako źródło wiedzy o przesłankach wznowieniowych, należy podzielić stanowisko organu, iż dniem, w którym wnioskodawcy dowiedzieli się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania w rozumieniu art. 148 § 1 kpa, był dzień tej rozprawy, czyli 18 lipca 2007 r. A zatem, wniosek o wznowienie postępowania powinien zostać złożony w terminie jednego miesiąca od tego dnia.
Art. 148 § 1 kpa jest jednoznaczny - wniosek o wznowienie składa się w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona "dowiedziała się" o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Dla dowiedzenia się, zdaniem Sądu, wystarczające jest samo usłyszenie treści ogłoszonego wyroku, ponieważ przepis ten nie wymaga oczekiwania na uprawomocnienie się wyroku; okoliczność, czy wyrok ten stał się prawomocny czy nie, będzie przedmiotem badania w toku postępowania o wznowieniu postępowania.
Sąd podziela stanowisko organu, iż nie jest zasadne twierdzenie strony, iż jednomiesięczny termin, o którym mowa w art. 148 § 1 kpa, należy liczyć od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu. W art. 148 § 1 kpa jest mowa o nowej okoliczności, a tą nową okolicznością jest powzięcie przez stronę wiadomości o wydaniu orzeczenia przez sąd. Uprawomocnienie się tego orzeczenia jest już kwestią podlegającą badaniu, lecz w toku postępowania o wznowienie postępowania (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 października 1999 r. sygn. akt IV SA 1676/97, LEX nr 48747).
6. Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), orzekł jak w sentencji.